Jaskinia w Skorocicach u Ujścia Doliny

Jaskinia w Skorocicach u Ujścia Doliny (Schronisko w Skorocicach u Ujścia Doliny) – jaskinia na terenie Niecki Nidziańskiej. Wejście do niej znajduje się w Dolinie Skorocickiej (Niecka Solecka), na północny wschód od Skorocic, w pobliżu Jaskini Skorocickiej i Jaskini Ucho Olki, na wysokości 200 m n.p.m.[1] Długość jaskini wynosi 122 metry, a jej deniwelacja 4,5 metrów[2].

Jaskinia w Skorocicach u Ujścia Doliny
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Położenie

Niecka Nidziańska, Niecka Solecka, Skorocice

Właściciel

Skarb Państwa
(rezerwat przyrody)

Długość

122 m

Rozciągłość pozioma

36 m

Głębokość

3 m

Deniwelacja

4,5 m

Wysokość otworów

200 m n.p.m.

Wysokość otworów
nad dnem doliny

1 m

Ekspozycja otworów

ku SSE

Data odkrycia

znana od dawna

Ochrona
i dostępność

niedostępna turystycznie

Kod

(nr inwentarzowy PIG) N-2.43

Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Jaskinia w Skorocicach u Ujścia Doliny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Jaskinia w Skorocicach u Ujścia Doliny”
Ziemia50°25′06″N 20°40′13″E/50,418333 20,670278

Jaskinia znajduje się na terenie rezerwatu przyrody „Skorocice” i jest nieudostępniona turystycznie.

Rezerwat przyrody Skorocice

Opis jaskiniEdytuj

Główną częścią jaskini jest obszerna i szeroka sala zaczynająca się zaraz za szerokim otworem wejściowym. Odchodzą z niej dwa ciągi:

  • na północ szeroki 10-metrowy korytarz, który na końcu rozdziela się. Na wprost korytarz prowadzi do Partii Rumowego Kubusia (kilka niewielkich salek i wąskich korytarzyków), w dół przez studzienkę w dnie korytarza dochodzi się do Korytarza z Łuskami zalanego na końcu wodą, na lewo idzie zawaliskowy korytarzyk do południowej części głównej sali.
  • na południowy zachód wąski korytarzyk, który dochodzi do dużej sali w Zapomnianych Partiach. Stąd odchodzi kilkumetrowy korytarzyk kończący się zawaliskiem i korytarzyk idący do niewielkiej salki wypełnionej wodą[2][3].

PrzyrodaEdytuj

W jaskini brak jest nacieków. Występują w niej stałe jeziorka. Ściany są wilgotne, rosną na nich mchy i glony. Jaskinię zamieszkują nornice, nietoperze i lisy[2].

Historia odkryćEdytuj

Główna sala jaskini była znana od dawna. Pozostałe jej części zostały odkryte w latach 1980-1999. Pierwszy opis i plan jaskini (głównej sali) sporządził Kazimierz Kowalski w 1954 roku.Opis i plan całej jaskini sporządzili J. Gubała i A. Kasza w 1999 roku[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Jaskinia w Skorocicach u Ujścia Doliny, Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego pod patronatem KTJ PZA, www.sktj.pl [dostęp 2017-12-17].
  2. a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-12-17] (pol.).
  3. Jan Urban, Gipsy w krajobrazie Ponidzia, Instytut Ochrony Przyrody PAN, Kraków
  4. Jaskinie – kwartalnik Polskiego Związku Alpinizmu. Nr 3 (16)/1999. ISSN 1234-4345