Otwórz menu główne

Jerry Lawler

amerykański wrestler

Jerry O'Neil Lawler (ur. 29 listopada 1949 w Memphis) – amerykański wrestler, komentator wrestlingu i rysownik. W swojej karierze zdobył tytuł mistrzowski ponad 200 razy. Jako wrestler związany był głównie z takimi organizacjami jak CWA, AWA i USWA. Ogłosił się „Królem Wrestlingu”. Od 1992 jest komentatorem w World Wrestling Federation/Entertainment.

Jerry "The King" Lawler
Jerry "The King" Lawler w 2015
Jerry "The King" Lawler w 2015
Imię i nazwisko Jerry O'Neil Lawler
Data i miejsce
urodzenia
29 listopada 1949
Memphis, Tennessee
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe
Jerry "The King" Lawler
Wzrost 183 cm[1]
Masa ciała 118 kg[1]
Zapowiadany z Memphis, Tennessee[2]
Trenerzy Jackie Fargo
Aubrey Griffith
Debiut 1970
Strona domowa

Spis treści

MłodośćEdytuj

Urodził się 29 listopada 1949 w Memphis w stanie Tennessee jako Jerry O'Neil Lawler. Wychował się w Ohio, gdzie przeniósł się razem z rodziną, po tym jak jego ojciec, został tam przeniesiony przez firmę Ford Motor Company, w której pracował. Jerry Lawler mieszkał w Vermilion, a potem w Amherst. Gdy jego ojciec przeżył wiele zawałów mięśnia sercowego, otrzymał zwolnienie lekarskie i powrócił z rodziną do Memphis[3].

W młodości Lawler był fanem wrestlingu i wysyłał swoje szkice wrestlerów Lance’owi Russellowi, który prowadził cotygodniowy program telewizyjny poświęcony wrestlingowi w Memphis. Russelowi podobały się te rysunki i pokazywał je na wizji. W końcu zaprosił Lawlera do wystąpienia w jego programie. Dzięki temu Lawler poznał główną gwiazdę wrestlingu w Memphis, Jackie Fargo, który zatrudnił Lawlera do namalowania wizerunków wrestlerów na ścianach jego klubu nocnego. Wkrótce Fargo założył firmę zajmującą się malowaniem na powierzchniach pionowych i zatrudnił w niej Lawlera[3].

Lawler ukończył liceum Treadwell High School w Memphis. Dzięki swoim zdolnościom artystycznym otrzymał stypendium artystyczne i dostał się na wydział sztuki na stanowym uniwersytecie Memphis State University. Dołączył do uniwersyteckiej drużyny zapaśniczej. Rozczarowany kompetencjami instruktorów na wydziale sztuki i poziomem zapasów, Lawler zdecydował się porzucić studia[3].

Kariera wrestlerskaEdytuj

Kariera wrestlerska Lawlera trwała ponad 40 lat. Stoczył w tym czasie ponad 3000 walk. Walczył głównie w Tennessee i innych południowych stanach. Przez wiele lat był związany z organizacjami wrestlingu Continental Wrestling Association (CWA) i American Wrestling Association (AWA)[3]. Jego charakterystycznymi manewrami w wrestlingu były Piledriver i Fist Drop[2].

Region Tennessee (1970–1997)Edytuj

 
Jerry Lawler w 2010 ze swoją koroną Króla Wrestlingu

Gdy pracował jako didżejem w małej stacji radiowej w Memphis[3], zaproponował promotorowi Aubrey'owi Griffithowi darmowy rozgłos w radiu[4] w zamian za pozwolenie na udział w walkach. W treningu i rozpoczęciu kariery wrestlerskiej pomogli mu Jackie Fargo[3] i Aubrey Griffith[4].

Debiutował w 1970. Początkowo był heelem, ale w 1974 rozstał się ze swoim menedżerem Samem Bassem i został ulubieńcem publiczności. W 1974 po raz pierwszy zdobył tytuł mistrzowski Southern Heavyweight Championship (należący do NWA Mid-America, a potem CWA)[4], który posiadał łącznie 54 razy w całej swojej karierze[1]. Przez całe życie zdobył tytuł mistrzowski ponad 200 razy. Zainspirowany licznymi sukcesami ogłosił siebie Królem Wrestlingu i posługiwał się tym pseudonimem przez resztę kariery[4]. Na kilka miesięcy w 1980 przerwał występy z powodu złamanej nogi[4].

W 1982 rywalizował przeciwko komikowi Andy'emu Kaufmanowi[3]. Wcześniej Kaufman pojedynkował się tylko z kobietami i ogłosił się międzypłciowym mistrzem wagi ciężkiej. Lawler wyraził opinię, że komik ośmiesza wrestling i wyzwał go do walki. Spotkali się w ringu 5 kwietnia w Memphis. Lawler wymierzył przeciwnikowi dwa Piledrivery. Kaufman został odwieziony do szpitala[4]. Potem obaj spotkali się w programie Saturday Night Live Davida Lettermana, gdzie Lawler spoliczkował go, a ten w odpowiedzi oblał Lawlera kawą[4]. Fakt, że cała rywalizacja była ustawiona, a kontuzje udawane został oficjalnie potwierdzony dopiero ponad 10 lat po śmierci Kaufmana[3]. Ten wątek pojawił się również w filmie biograficznym o Andym Kaufmanie Człowiek z księżyca z 1999, w którym Jerry Lawler i David Letterman zagrali samych siebie[5].

W 1985 występował w Japonii i zdobył NWA Polynesian Pacific Heavyweight Championship, pokonując ówczesnego posiadacza tytułu, Larsa Andersona, w Singapurze[4].

Po powrocie do Ameryki Północnej, wiosną 1987, Lawler rywalizował z wrestlerami Tommym Richem i Austinem Idolem oraz ich menedżerem Paulem E. Dangerouslym. Wszystkich interesowała szansa na walkę przeciwko Nickowi Bockwinkelowi o mistrzostwo AWA World Championship. Drużyna Dangerously’ego poniżyła Lawlera, raniąc go i ścinając mu włosy w trakcie brutalnej walki w klatce, która doprowadziła do zamieszek na trybunach. Ostatecznie Lawler zemścił się, dzięki pomocy Bam Bam Bigelow i Billa Dundee[4]. 9 maja 1988[1] w końcu udało mu się zdobyć mistrzostwo AWA World Heavyweight Championship, pokonując ówczesnego posiadacza Curta Henniga[4].

 
Jerry Lawler jako wrestler w 2007

Nieusatysfakcjonowany bronieniem tytułu przeciwko takim zawodnikom jak Curt Hennig i Soldat Ustinov, zaangażował się w rzadko spotykaną rywalizację między mistrzami. Rzucił wyzwanie mistrzowi WCWA World Heavyweight, Kerremu Von Erichowi z WCCW, i pokonał go 13 grudnia 1988 na gali Super Clash III. Na krótko zunifikował oba tytuły, jednak po oddzieleniu się Continental Wrestling Association od American Wrestling Association Lawler rozstał się z mistrzostwem i obiema organizacjami AWA[4].

Lawler i Kerry Von Erich spotkali się ponownie w United States Wrestling Association (USWA). Lawler pokonał rywala 15 grudnia 1989, wygrywając przy tym mistrzostwo USWA Texas Heavyweight Championship. W międzyczasie utworzył odnoszący sukces tag team z Jeffem Jarrettem. Pięciokrotnie udało im się zdobyć mistrzostwo drużynowe USWA[4].

W 1990 jego syn Brian Christopher Lawler został wrestlerem i utworzył z ojcem tag team. Wspólnie stoczyli ponad 60 walk drużynowych między 1993 a 2004[3].

W 1991 Lawler i Jeff Jarrett rywalizowali z zespołem The Moondogs o mistrzostwo drużynowe USWA. Ich rywalizacja utrzymywała się przez większość lat 1991 i 1992 i została wyróżniona jako Feud roku przez miesięcznik Pro Wrestling Illustrated[4].

Lawler pracował dla United States Wrestling Association, aż do zakończenia działalności tej organizacji w 1997[4].

World Wrestling Federation/Entertainment (od 1992)Edytuj

 
Jerry Lawler i Jim Ross na stanowisku komentatorskim w WWE

W 1992 World Wrestling Federation rozpoczęło ekspansję w Memphis, a Jerry Lawler i Jeff Jarrett ogłosili, że będą wpółpracować z federacją. Lawler dodatkowo został komentatorem walk, pełniącym również rolę doświadczonego eksperta[4].

Gdy w 1993 Bret Hart wygrał turniej King of the Ring (z ang. Król Ringu), Lawler zaatakował go, motywując swoje postępowanie obroną swojego tytułu Króla Wrestlingu. Aby podsycić konflikt, obraził też rodziców Harta, Stu i Helen Hart. Do pomocy w rywalizacji Lawler sprowadził swojego prywatnego dentystę Isaaca Yankema, który przy okazji był wrestlerem i sadystą[4].

Przez resztę swojej kariery w World Wrestling Federation rzadko występował w roli wrestlera, znacznie częściej pełniąc funkcję jednego z głównych komentatorów i walcząc poza federacją, na mniejszych wydarzeniach innych organizacji[4].

W 2011 po raz pierwzy i ostatni wystąpił na gali WrestleMania. Stoczył pojedynek z drugim komentatorem, Michaelem Colem. W tym samym roku został przyjęty do galerii sławy Professional Wrestling Hall of Fame and Museum[3].

12 września 2012, w czasie wykonywania swojej pracy jako komentator w programie WWE Raw emitowanym z Montrealu, doznał zawału mięśnia sercowego. Wrócił do zawodu dwa miesiące później[3].

Inne mediaEdytuj

W 1999 zagrał samego siebie w filmie biograficznym Człowiek z księżyca Miloša Formana, opowiadającym o życiu Andego Kaufmana[5].

Jerry Lawler okazjonalnie wykonywał różne zlecenia związane z rysownictwem. Był między innymi ilustratorem książki Mick Foley's Christmas Chaos Micka Foley'a z 2000[6].

Mistrzostwa i osiągnięciaEdytuj

 
Jerry Lawler na ceremonii przyłączenia do WWE Hall of Fame

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Jerry Lawler, Cagematch.net [dostęp 2019-04-06] (ang.).
  2. a b Jerry Lawler, WWE [dostęp 2019-04-06] (ang.).
  3. a b c d e f g h i j k Lawler, Jerry O'Neil "The King" [w:] John Grasso, Historical Dictionary of Wrestling, Scarecrow Press, 6 marca 2014, s. 173, 174, ISBN 978-0-8108-7926-3 [dostęp 2019-04-05] (ang.).
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r John Milner, Jerry Lawler, Canoe [dostęp 2019-04-06] (ang.).
  5. a b Man on the Moon. Milos Forman
  6. Jerry “The King” Lawler, Professional Wrestling Hall of Fame, 17 kwietnia 2017 [dostęp 2019-04-06] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-17] (ang.).
  7. PWHF Hall of Famers, Professional Wrestling Hall of Fame & Museum (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj