Otwórz menu główne

Jerzy Jezierski (ur. 3 czerwca 1951 w Olsztynie) – polski matematyk.

Jerzy Jezierski
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1951
Olsztyn
profesor nauk matematycznych
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Doktorat 1982
Habilitacja 1999
Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk
Profesura 7 października 2010
Uczelnia Uniwersytet Gdański
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Olsztynie
SGGW

ŻyciorysEdytuj

Studia matematyczne ukończył w 1973 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Następnie pracował w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie w 1982 obronił pracę doktorską Liczba Nielsena odwzorowań włóknistych, napisaną pod kierunkiem Lecha Górniewicza oraz w Zakładzie Matematyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie. Od 1986 jest pracownikiem Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, w Katedrze Zastosowań Matematyki. W 1999 habilitował się w Instytucie Matematycznym PAN na podstawie pracy Teoria Nielsena koincydencji bez założenia orientowalności. W 2010 otrzymał tytuł profesora nauk matematycznych.

W 2003 otrzymał razem z Wacławem Marzantowiczem Nagrodę im. Stefana Banacha.

BibliografiaEdytuj