Otwórz menu główne

Jerzy Miciński

polski dziennikarz i publicysta

Jerzy Miciński (ur. 9 grudnia 1921 we Włocławku, zm. 10 stycznia 1995 w Gdyni) – polski dziennikarz i historyk marynista, autor książek poświęconych dziejom polskiej floty handlowej.

Jerzy Miciński
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1921
Włocławek
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1995
Gdynia
Narodowość polska
Język polskie
Dziedzina sztuki marynistyka
Ważne dzieła

Księga statków polskich 1918-1945, t. 1-3

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 9 grudnia 1921 we Włocławku jako syn Stanisława i Ireny z Ruszkowskich. Został osierocony w wieku 10 lat. Po zdaniu matury rozpoczął pracę w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku. Od 1946 mieszkał w Gdyni[1].

W latach 1946-1951 pracował w redakcjach czasopism Żeglarz i Młody Żeglarz, a od 1952 był sekretarzem redakcji miesięcznika Morze[2].

Pracował w Morzu do 1988, będąc w latach 1968-1988 jego redaktorem naczelnym. Przyciągnął do publikowania w tym czasopiśmie wielu wybitnych ludzi morza, w tym Karola Olgierda Borchardta[1]. Sam, prócz innych publikacji, prowadził tam rubrykę Archiwum Neptuna, będącą zbiorem ciekawostek marynistycznych (pierwsza część ukazała się później w formie książkowej).

Jerzy Miciński był jednym z założycieli Towarzystwa Miłośników Gdyni w 1974 i członkiem jego pierwszego zarządu. Był także inicjatorem powstania i redaktorem pierwszych 11 tomów Rocznika Gdyńskiego wydawanego przez to Towarzystwo[3].

Był współautorem programu telewizyjnego Latający Holender. Działał w Stowarzyszeniu Marynistów Polskich, Klubie Publicystów Morskich SDP, Centralnej Radzie Modelarstwa LPŻ, Lidze Morskiej, Towarzystwie Przyjaciół „Daru Pomorza” i Towarzystwie Przyjaciół Okrętu-Muzeum „Błyskawica[4].

Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i odznaką Zasłużony Pracownik Morza.

Zmarł w 1995, pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni[1].

TwórczośćEdytuj

Oprócz działalności publicystycznej i redakcyjnej w czasopismach Jerzy Miciński publikował książki poświęcone historii działalności człowieka na morzu, a zwłaszcza dziejom polskiej floty handlowej. Jego największym dziełem jest Księga statków polskich 1918-1945, która ukazała się już po jego śmierci (Miciński jest autorem dwóch pierwszych tomów i współautorem trzeciego, czwarty napisali jego współpracownicy).

KsiążkiEdytuj

  1. Archiwum Neptuna, Wydawnictwo MON, Warszawa 1957
  2. Pod polską banderą, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1962, seria: Biblioteka „Morza” (współautor Stefan Kolicki)
  3. Samotny transportowiec, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1964, seria: Miniatury Morskie
  4. Polskie statki pomocnicze i specjalne 1920-1939, Prace Muzeum Morskiego w Gdańsku, t. 2., Ossolineum, Gdańsk 1967
  5. Trzy awarie, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1967, seria: Miniatury Morskie
  6. Śmierć „Niemna”, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1967, seria: Miniatury Morskie
  7. Żaglowce handlowe z Rewy, Prace Muzeum Morskiego w Gdańsku, t. 6., Ossolineum, Gdańsk 1974
  8. Księga statków polskich 1918-1945 t. 1-3, Wydawnictwo Oskar, Gdańsk 1996, 1997 i 1999 (współautorzy tomu 3.: Bohdan Huras i Marek Twardowski)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Jan Kulas, Oświadczenie złożone w Sejmie, sejm.gov.pl, 9 września 2009 [dostęp 2013-04-14] (pol.).
  2. Tomasz Falba, Chcemy ulicy dla Micińskiego!, Portal Morski Nasze Morze, 26 lutego 2013 [dostęp 2013-04-14] (pol.).
  3. Historia Towarzystwa Miłośników Gdyni, Towarzystwo Miłośników Gdyni [dostęp 2015-07-07] (pol.).
  4. Od Wydawcy. W: Jerzy Miciński: Księga statków polskich 1918-1945. T. 1. Gdańsk: Polnord-Oskar, 1996, s. 7-8. ISBN 83-86181-23-0.

BibliografiaEdytuj