Otwórz menu główne

Jerzy Pierzchała (ur. 17 marca 1914 w Krakowie, zm. 3 stycznia 2002 w Londynie[1]) – taternik, alpinista i kuzyn innej taterniczki Jadwigi Pierzchalanki.

Jerzy Pierzchała zdał maturę w 1932 roku, studiował w Warszawie, Krakowie i Londynie. W 1939 roku walczył w kampanii wrześniowej, następnie został internowany na Litwie i w ZSRR. Walczył także we Włoszech, m.in. pod Monte Cassino. Po II wojnie światowej, w 1946 roku, osiadł na stałe w Anglii.

Z Tatrami był zaznajomiony od dzieciństwa, spędzał tam swój wakacyjny czas. Na pierwszej swojej wspinaczce był w 1928 roku, wszedł wtedy na Pośrednią Grań. W latach 1934–1939 pisał artykuły o swoich tatrzańskich wycieczkach, które publikowane były w „Taterniku”. Od 1945 roku uprawiał wspinaczkę w Alpach. W 1952 lub 1953 roku brał udział w angielskiej wyprawie na Islandię.

Ważniejsze tatrzańskie osiągnięcia wspinaczkoweEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.