Otwórz menu główne

Tadeusz Orłowski (lekarz)

polski lekarz i taternik

Tadeusz Orłowski (ur. 13 września 1917 w Kazaniu, zm. 30 lipca 2008 w Warszawie) – polski wspinacz, pionier polskiej transplantologii, internista, nefrolog, członek rzeczywisty PAN.

Tadeusz Orłowski
Data i miejsce urodzenia 13 września 1917
Kazań
Data i miejsce śmierci 30 lipca 2008
Warszawa
Profesor nauk medycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Profesura 1962
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1945 - 1987
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Powstania Warszawskiego

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Witolda Eugeniusza lekarza internisty, bratanek Zenona lekarza, balneologa. Po maturze zapisał się zgodnie z tradycją rodzinną na Wydział Medyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Dyplom lekarza otrzymał w 1943 na tymże Wydziale, już jednak tajnego Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1945–48 był starszym asystentem, następnie 1948–52 adiunktem, 1952–62 docentem i od 1962 został profesorem zwyczajnym Akademii Medycznej w Warszawie, członkiem Prezydium PAN w latach 1969–1980, 1984–1989[1]. W 1966 wraz z Janem Nielubowiczem dokonał pierwszego udanego przeszczepu nerki ze zwłok.

Po raz pierwszy poszedł w Tatry w 1936 roku, po maturze. Po raz ostatni - w 1980 roku. Wytyczył liczne nowe drogi w Tatrach, przełomowe dla rozwoju taternictwa; w szczególności pierwsze przejście Żlebu Drège'a, komina Świerza i północno-zachodniej ściany Galerii Gankowej. To ostatnie przejście było uznawane za najtrudniejszą drogę okresu międzywojennego w Tatrach. Przeszedł drogi wspinaczkowe w Alpach i górach Wietnamu. Pełnił funkcję redaktora pisma Taternik od 1940 do 1945. Był pełniącym obowiązki prezesa Klubu Wysokogórskiego od 1957 do 1958.[2]

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj