Julian Obirek

Julian Obirek (ur. 1862, zm. 1939) – polski drukarz, radny Rady Miasta Lwowa, wiceprezydent Lwowa.

Julian Obirek
Ilustracja
Data urodzenia 1862
Data śmierci 1939
Zawód, zajęcie drukarz
Miejsce zamieszkania Lwów
Narodowość  Polska
Partia Polska Partia Socjalistyczna
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Był drukarzem. Autor publikacji pt. Polska i Litwa z 1912.

Należał do PPS. Był radnym Rady Miasta Lwowa. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 był przewodniczącym wydziału opieki społecznej w Tymczasowym Komitecie Rządzącym, powołanym 23 listopada 1918[1]. W funkcji wiceprezydenta miasta Lwowa podczas wojny polsko-bolszewickiej 1920 był współorganizatorem obrony miasta Lwowa (wraz z nim prezydent miasta Józef Neumannm, Leonard Stahl, Filip Schleicher)[2]. Był żonaty z Eleonorą Obirek z domu Teodorczuk (1870-1917).

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj