Otwórz menu główne

Julian Adolf Roszkowski h. Ogończyk (ur. 1 stycznia 1834 w Humenowie k. Kałusza, zm. 27 stycznia 1897 w Przemyślu) – generał (niem. Feldmarschalleutnant) inżynierii armii Austro-Węgier, komendant Twierdzy Przemyśl w latach 1890–1897.

Julian Roszkowski
Generał (Feldmarschalleutnant) Generał (Feldmarschalleutnant)
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1834
Humenów
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 1897
Przemyśl
Przebieg służby
Lata służby 1852-1897
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Jednostki 87 Pułk Piechoty Austro-Węgier
I Korpus Austro-Węgier
Stanowiska komendant Twierdzy Przemyśl
Odznaczenia
Komandor Orderu Leopolda Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie powstańca listopadowego Antoniego oraz Julii z Klemensowskich. Po upadku powstania rodzina Roszkowskich schroniła się w Galicji. W 1846 wyjechał do Wiednia, gdzie uczył się Akademii Inżynierii Wojskowej. Po ukończeniu nauki w 1852 w randze podporucznika rozpoczął służbę w 2 pułku wojsk inżynieryjnych w Kremsie, a następnie jako dowódca jednostki saperskiej w 87 pułku piechoty. Walczył we Włoszech w 1859, Szlezwiku-Holsztynie w 1864 oraz w Bośni. Pracował przy fortyfikacjach w Dalmacji (1875), a rok później w Timișoarze i w Budapeszcie. W 1878 w stopniu pułkownika służył w dyrekcji budownictwa wojskowego w Wiedniu. W 1882 awansował na szefa inżynierii III korpusu w Grazu. W latach 1885–87 był komendantem Akademii Inżynierii Wojskowej w Wiedniu, a następnie szefem inżynierii I korpusu we Krakowie (1887–89). W 1884 awansował na generała majora (GM), a w 1889 na feldmarszałka-porucznika (FML). W 1890 został komendantem Twierdzy Przemyśl, mając duży udział w rozbudowie i unowocześnianiu fortów. Funkcję tę pełnił aż do śmierci w 1897. W wrześniu 1896 został mianowany właścicielem 87 pułku piechoty, którym był do 1897[1].

Pochowany został na Cmentarzu Głównym w Przemyślu.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kronika. Z armji. „Kuryer Lwowski”. Nr 264, s. 2, 21 września 1896. 
  2. Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 259 z 13 listopada 1892. 

BibliografiaEdytuj