Julian Roszkowski

Julian Adolf von Roszkowski h. Ogończyk (ur. 1 stycznia 1834 w Humenowie, zm. 27 stycznia 1897 w Przemyślu) – marszałek polny porucznik cesarskiej i królewskiej Armii, komendant Twierdzy Przemyśl w latach 1890–1897.

Julian Roszkowski
marszałek polny porucznik marszałek polny porucznik
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1834
Humenów
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 1897
Przemyśl
Przebieg służby
Lata służby 1852-1897
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Jednostki 3 Korpus
Techniczna Akademia Wojskowa
1 Korpus
Twierdza Przemyśl
Stanowiska szef inżynierii korpusu
komendant akademii
komendant twierdzy
Odznaczenia
Komandor Orderu Leopolda Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny)

ŻyciorysEdit

Urodził się w rodzinie Antoniego i Julii z Klemensowskich. Ojciec był porucznikiem Pułku Grenadierów Gwardii w szeregach, którego walczył na wojnie z Rosją i 19 marca 1831 został odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. Po upadku powstania rodzina Roszkowskich schroniła się w Galicji.

Od 5 października 1846 uczył się w Akademii Inżynieryjnej w Klosterbruck. Po ukończeniu nauki w 1852 w randze podporucznika 2. klasy rozpoczął służbę w 1 pułku inżynieryjnym w Krems[1]. W następnym roku został przeniesiony do 2 pułku inżynieryjnego w Krems, w którym awansował na podporucznika 1 klasy, w w 1854 na nadporucznika[1].

Walczył we Włoszech w 1859, Szlezwiku-Holsztynie w 1864 oraz w Bośni. Pracował przy fortyfikacjach w Dalmacji (1875), a rok później w Timișoarze i w Budapeszcie. 19 września 1878 został mianowany na stopień pułkownika. W tym samym roku był najpierw szefem inżynierii 2 Armii, która przeprowadziła okupację Bośni i Hercegowiny, a następnie dyrektorem inżynierii w Sarajewie. W 1881 został przeniesiony do Dyrekcji Budownictwa Wojskowego w Wiedniu na stanowisko dyrektora. W 1882 awansował na szefa inżynierii 3 Korpusu w Grazu. 8 maja 1884 został mianowany na stopień generała majora. W latach 1885–87 był komendantem Technicznej Akademii Wojskowej w Wiedniu, a następnie szefem inżynierii 1 Korpusu w Krakowie (1887–89). 3 maja 1889 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika. 28 grudnia 1889 został wyznaczony na stanowisko komendanta Twierdzy Przemyśl[2]. Miał duży udział w rozbudowie i unowocześnianiu fortów. Funkcję tę pełnił aż do śmierci w 1897. W międzyczasie (1894) otrzymał godność tajnego radcy i podkomorzego cesarza. Od września 1896 do śmierci był szefem Styryjskiego Pułku Piechoty Nr 87[3]. Pochowany został na Cmentarzu Głównym w Przemyślu.

Ordery i odznaczeniaEdit

PrzypisyEdit

  1. a b Rydel 2001 ↓, s. 269.
  2. Rydel 2001 ↓, s. 270.
  3. Kronika. Z armji. „Kuryer Lwowski”. Nr 264, s. 2, 21 września 1896. 
  4. Część urzędowa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 259 z 13 listopada 1892. 
  5. a b c d Schematismus 1897 ↓, s. 145.
  6. Schematismus 1897 ↓, s. 58.

BibliografiaEdit