Juliusz Ornatowski

Juliusz Zygmunt Ornatowski (ur. 10 kwietnia 1892 w Rawie k. Jarosławia, zm. 12 kwietnia 1965 w Poznaniu) – pułkownik dyplomowany łączności Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych. Kawaler Orderu Virtuti Militari i Orderu Odrodzenia Polski.

Juliusz Ornatowski
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1892
Rawa k.Jarosławia
Data i miejsce śmierci 12 kwietnia 1965
Poznań
Przebieg służby
Lata służby 1914–1946
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Stanowiska d-ca łączności
szef sztabu
dyrektor nauk
Szef Łączności
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 10 kwietnia 1892 w Rawie w rodzinie Jana i Eleonory z d. Przyłęcka[1]. Absolwent szkoły średniej w Czerniowcach i późniejszy student Uniwersytetu. W 1914 wcielony do armii austro-węgierskiej w której ukończył szkołę oficerską w St. Pölten. Od 19 lutego 1919 żołnierz Wojska Polskiego, który w stopniu porucznika uczestniczy w walkach na froncie wschodnim. Pełnił tam m.in. funkcje: szefa łączności GO Kowel i Frontu Podolskiego, d-cy radiotelegrafistów w 6. Armii, kierownika Referatu Wojsk Łączności MS Wojsk., z-cy Szefa Wojskowej Komisji Łączności Sztabu Głównego (IV Oddziału).

"Za wybitne zasługi, bohaterstwo i osobiste poświęcenie w czasie wyprawy na Kijów, odznaczony został VM nr 5172"[1].

Ukończył w latach 1925–1927 Wyższą Szkołę Wojenną, po niej został mianowany Dyrektorem Nauk i p.o. Komendanta CW Łączności w Zegrzu. W 1929 został Komendantem KRU Nowy Targ. Od 1 czerwca 1931 w stanie spoczynku. Do 1939 pracował w LOPP w Lublinie. Zmobilizowany w kampanii wrześniowej został Szefem Wyszkolenia w Dowództwie Wojsk Łączności MSWojsk., następnie internowany w Rumunii. Przedostał się do Francji i od maja 1940 pracował w Ośrodku Wojsk Łączności. Następnie w Anglii od lipca 1940 do 1942 jako Dyrektor Nauk Centrum Wyszkolenia Łączności. W lutym 1942 przeszedł do Brygady Szkoleniowej, gdzie pełnił funkcje: Szefa Łączności, Szefa Oddziału Organizacyjnego, z-cy Szefa Sztabu.

21 listopada 1946 wrócił do Polski. Po powrocie pracował w spółdzielczości. Zmarł 12 kwietnia 1965 w Poznaniu. Został pochowany na Cmentarzu Oliwskim (kwatera 8-4-6)[2].

 
Grób pułkownika Juliusza Ornatowskiego na Cmentarzu Oliwskim

Awanse[1]Edytuj

  • podporucznik – 1915
  • porucznik – 1919
  • kapitan – ?
  • podpułkownik – 1925
  • pułkownik – maj 1945

Życie prywatneEdytuj

Żonaty od 1922 z Zofią Osińską, mieli troje dzieci.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Polak (red.) 1991 ↓, s. 111.
  2. Kazimierz Kopecki. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-02-07].

BibliografiaEdytuj