Kapibara

rodzaj gryzoni

Kapibara[10] (Hydrochoerus) – rodzaj ssaka z podrodziny kapibar (Hydrochoerinae) w rodzinie kawiowatych (Caviidae).

Kapibara
Hydrochoerus[1]
Brisson, 1762[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – kapibara wielka (H. hydrochaeris)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina kawiowate
Podrodzina kapibary
Rodzaj kapibara
Typ nomenklatoryczny

Sus hydrochaeris Linnaeus, 1766

Synonimy
Gatunki
  • H. hydrochaeris
  • H. isthmius
Zasięg występowania
Mapa występowania

     Hydrochoerus isthmius

     Hydrochoerus hydrochaeris

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Środkowej (Panama) i Południowej (Kolumbia, Wenezuela, Gujana, Brazylia, Ekwador, Peru, Boliwia, Paragwaj, Argentyna i Urugwaj)[11].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała (bez ogona) 1025–1340 mm, długość ogona 10–20 mm, długość tylnej stopy 200–250 mm, długość ucha 60–70 mm; masa ciała 35–65 kg[11].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Hydrochoerus (Hydrochaeris, Hydrochaerus, Hydrocherus, Hydrocheirus): gr. ὑδρο- hudro- „wodny”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; χοιρος khoiros „świnia”[12].
  • Capiguara: tupi cabi lub capim „ziele, zioło”; guara czasownik „u” oznacza tego, kto je[13]. Nowa nazwa dla Hydrochoerus Brisson, 1762.
  • Xenohydrochoerus: gr. ξενος xenos „dziwny”; rodzaj Hydrochoerus Brisson, 1762[14][8]. Gatunek typowy: †Xenohydrochoerus ballesterensis Rusconi, 1934.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą dwa gatunki[11][15][10]:

PrzypisyEdytuj

  1. Hydrochoerus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. M.J. Brisson: Regnum animale in classes IX. distributum, sive, Synopsis methodica: sistens generalem animalium distributionem in classes IX, & duarum primarum classium, quadrupedum scilicet & cetaceorum, particularem divisionem in ordines, sectiones, genera & species: cum brevi cujusque speciei descriptione, citationibus auctorum de iis tractantium, nominibus eis ab ipsis & nationibus impositis, nominibusque vulgaribus. Lugduni Batavorum: Theodorum Haak, 1762, s. 80. (łac.)
  3. M.T. Brünnich: Zoologiae fundamenta praelectionibus academicis accommodata. Grunde i dyrelaeren. Hafniae: Apud Frider. Christ. Pelt, 1772, s. 44. (łac.)
  4. J.Ch.P. Erxleben: Systema regni animalis per classes, ordines, genera, species, varietates: cvm synonymia et historia animalivm: Classis I. Mammalia. Lipsiae: Impensis Weygandianis, 1777, s. 191. (łac.)
  5. F. Cuvier: Dictionnaire des sciences naturelles, dans lequel on traite méthodiquement des différens êtres de la nature, considérés soit en eux-mêmes, d’après l’état actuel de nos connoissances, soit relativement à l’utilité qu’en peuvent retirer la médecine, l’agriculture, le commerce et les artes. Suivi d’une biographie des plus célèbres naturalistes. T. 59. Paris & Strasbourg: F. G. Levrault & Le Normant, 1829, s. 492. (fr.)
  6. J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. München, Stuttgart und Tübingen: In der J.G. Cotta’scchen Buchhandlung, 1830, s. 18. (niem.)
  7. E. Liais: Climats, géologie, faune et géographie botanique du Brésil. Paris: Garnier Frères, 1872, s. 545. (fr.)
  8. a b C. Rusconi. Tercera noticia sobre los vertebrados fósiles de las arenas puelchenses de Villa Ballester. „Anales de la Sociedad Científica Argentina”. 117, s. 21, 1934 (hiszp.). 
  9. A. Hollande & A. Batisse. Contribution à l’étude des infusories parasites du coecum de l’hydrocheire (Hydrocheirus capybara L.). I. La famille des Cyclo-posthiilidae. „Memórias do Instituto Oswaldo Cruz”. 57, s. 1, 1959 (fr.). 
  10. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 289. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  11. a b c T. Lacher, Jr: Family Caviidae (Cavies, Capybaras and Maras). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 436–437. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.)
  12. Palmer 1904 ↓, s. 334.
  13. Palmer 1904 ↓, s. 158.
  14. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 253. (ang.)
  15. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Hydrochoeris. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2019-10-29].

BibliografiaEdytuj

  1. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904 (ang.).