Karel Hugo Hilar

Karel Hugo Hilar, właściwie Karel Hugo Bakule, (ur. 5 listopada 1885 w Sudoměřicach u Bechyně, zm. 6 marca 1935 w Pradze), czeski reżyser, publicysta, poeta i dramatopisarz.

Karel Hugo Hilar
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1885
Sudoměřice u Bechyně (powiat Tábor), Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 6 marca 1935
Praha, Czechosłowacja

BiogramEdytuj

Po ukończeniu studiów filologii klasycznej na Uniwersytecie Karola działał z 1913 r. w Teatru Miejskim na Vinohradach Królewskich, który z 1919 r. zamienił na wyłącznie dramatyczną czołową praską scenę.

W latach 1921-35 szef dramatyczny Teatru Narodowego, gdzie nawiązywał do ekspresjonizmu niemieckiego i przeprowadzał plan nowoczesnej reżyserii oryginalnej. Usiłował tworzyć precyzyjną koncepcję sceniczną, która się miała odznaczać połączeniem dynamizmu i jasnowidzenia, skłonnością ke skróceniu, przesadzie i grotesce.

Autor książek Divadelní promenády (1915), Boje proti včerejšku (1915-25) i Pražská dramaturgie (1930).

Z reżyseryj teatralnychEdytuj

  • Lekarz mimo woli (Molier, 1921)
  • Królowa Krystyna (A. Strindberg, 1922)
  • Ze života hmyzu (K. i J. Čapkowie, 1922)
  • Romeo i Julia (W. Shakespeare, 1924)
  • Hamlet (W. Shakespeare, 1926)
  • Król Lear (W. Shakespeare, 1929)
  • Faust (J. W. von Goethe, 1928)
  • Nowy Amfitryon (J. Giraudoux, 1931)
  • Ożenek (M. Gogol, 1932)
  • Król Oidipus (Sofokles, 1932)
  • Maryša (A. i V. Mrštíkowie, 1933)

BibliografiaEdytuj

  • Josef Tomeš i kol., Český biografický slovník XX. století 1, Praga 1999, ​ISBN 80-7185-245-7