Karol de Luynes

Charles d’Albert de Luynes (ur. 5 sierpnia 1578, zm. 15 grudnia 1621) – faworyt króla Francji, Ludwika XIII, mianowany parem Francji oraz konetablem Francji.

Karol de Luynes
Charles d’Albert de Luynes
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1578
Pont-Saint-Esprit
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 1621
Longueville
Przyczyna śmierci szkarlatyna
Narodowość francuska
Tytuł naukowy Par Francji
Wyznanie katolicyzm
Rodzice Honore d’Albert
Małżeństwo Marie de Rohan

Był pierwszym synem Honore d’Alberta de Luynes, przebywającego na usługach trzech ostatnich Walezjuszów i Henryka IV Burbona. Na początku XVII wieku Charles rozpoczął służbę u przyszłego króla Francji, Ludwika XIII. Dzięki jego zamiłowaniu do myślistwa, podzielanego przez Ludwika, szybko stał się faworytem królewskiego następcy. W roku 1615, w okresie regencji Marii Medycejskiej i Concino Conciniego, został mianowany zarządcą Luwru oraz doradcą. Wraz z grupą spiskowców doprowadził do zamachu na Conciniego i w rezultacie przejęcia władzy w kraju przez Ludwika XIII. Nowy król pozostawał jednak pod wpływem Luynesa. W kolejnych latach Karol poślubił Marie de Rohan i rozpoczął kampanię przeciwko hugenotom. Zmarł na szkarlatynę 15 grudnia 1621 r. po nieudanym oblężeniu Montauban.

BibliografiaEdytuj

  • Jan Baszkiewicz: Richelieu. Państwowy Instytut Wydawniczy, 1984. ISBN 83-06-01128-7.
  • Hugh Chisholm: Encyklopedia Brittanica (11. wydanie). Oxford University Press, 1911.