Otwórz menu główne

Katrin Apel

niemiecka biathlonistka

Katrin Apel (ur. 4 maja 1973 w Erfurcie) – biathlonistka niemiecka, mistrzyni olimpijska, mistrzyni świata, zwyciężczyni zawodów Pucharu Świata.

Katrin Apel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1973
Erfurt, NRD
Klub SV Eintracht Frankenhain
Dorobek medalowy
Biathlon
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Nagano 1998 sztafeta
złoto Salt Lake City 2002 sztafeta
srebro Turyn 2006 sztafeta
brąz Nagano 1998 sprint
Mistrzostwa świata
złoto Ruhpolding 1996 sztafeta
złoto Ruhpolding 1996 b.drużynowy
złoto Osrblie 1997 sztafeta
złoto Kontiolahti 1999 sztafeta
srebro Oslo 2000 sprint
srebro Oslo 2000 sztafeta
srebro Pokljuka 2001 sztafeta
srebro Oberhof 2004 b.masowy
srebro Hochfilzen 2005 sztafeta
brąz Oberhof 2004 sztafeta
Mistrzostwa Europy
srebro Le Grand-Bornand 1995 sprint
Biegi narciarskie
Reprezentacja  NRD
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Les Saises 1990 Sztafeta
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Harrachov 1993 5 km

Przebieg kariery sportowejEdytuj

Apel rozpoczęła karierę sportową od biegów narciarskich, w których wśród juniorek osiągała znaczące sukcesy, z medalami mistrzostw świata juniorów włącznie (1990 2. miejsce w sztafecie[1], 1993 3. miejsce w biegu na 5 km techniką klasyczną[2]). Zabrakło jednak dla niej miejsca w reprezentacji Niemiec na igrzyska olimpijskie w Lillehammer w 1994 i zdecydowała się wówczas przejść do biatlonu. Podobną drogę wybrało wiele innych biatlonistek, jak np. Magdalena Forsberg czy Kati Wilhelm.

Początkowo rywalizowała w mniej prestiżowym cyklu o Puchar Europy. Pierwszy sezon w Pucharze Świata (1995/1996) zakończyła na 33. miejscu, ale w kolejnych startach systematycznie poprawiała lokaty. Już w sezonie 1998/1999 zajęła 8. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Łącznie rywalizację w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 6-krotnie kończyła w czołowej dziesiątce, najwyżej w 2002, kiedy była 5. W tym też sezonie odniosła trzy zwycięstwa w zawodach pucharowych (dwukrotnie w sprincie i raz w biegu na dochodzenie). Czwarte, a zarazem ostatnie zwycięstwo świętowała w sezonie 2003/2004 w Chanty-Mansyjsku, ponownie w biegu sprinterskim. Ponadto pięć razy stawała na drugim stopniu podium, a dziewięć – na trzecim.

W ciągu wielu lat startów w imprezach mistrzowskich zdobyła trzy medale w konkurencjach indywidualnych. Na olimpiadzie w Nagano w 1998 sięgnęła po brąz w sprincie, ulegając jedynie Rosjance Galinie Kuklewej i rodaczce Uschi Disl. Na mistrzostwach świata w 2000 w Oslo została wicemistrzynią w sprincie (za Norweżką Liv Grete Skjelbreid), dobrze prezentując się także w innych konkurencjach – 4. miejsce w biegu na dochodzenie, 5. miejsce w biegu ze startu wspólnego, 6. miejsce w biegu długim. W 2004 w Oberhofie Apel zajęła 2. miejsce w biegu ze startu wspólnego, ponownie ulegając tylko Norweżce, występującej już pod nazwiskiem małżeńskim Poiree.

Największe sukcesy Katrin Apel wiążą się z jej występami w sztafecie niemieckiej. Razem z koleżankami 18 razy stawała na najwyższym stopniu podium Pucharu Świata. Była mistrzynią olimpijską w sztafecie w Nagano (1998) i Salt Lake City (2002), w Turynie (2006) zdobyła medal srebrny. Była ponadto w sztafecie trzy razy mistrzynią świata, trzykrotnie wicemistrzynią i raz brązową medalistką, a także raz mistrzynią świata w biegu drużynowym.

W czasie kariery sportowej broniła barw klubu SV Eintracht Frankenhain, łącząc starty z zawodową służbą wojskową (podobnie jak wielu niemieckich przedstawicieli sportów zimowych). Pożegnała się z biatlonowymi trasami w marcu 2007, zajmując 11. miejsce w biegu ze startu wspólnego w finałowych zawodach Pucharu Świata sezonu 2006/2007 w Chanty-Mansyjsku.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1998 Nagano 3. nd. nd. 1. nd.
2002 Salt Lake City 18. 12. 7. nd. 1. nd.
2006 Turyn 22. 11. 2. nd.

Mistrzostwa świataEdytuj

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1996 Ruhpolding 31. nd. nd. 1. nd.
1997 Osrblie 42. 25. nd. 1. nd.
1998 Pokljuka nd. nd. 13. nd. nd. nd.
1999 Kontiolahti 35. 19. 22. 9. 1. nd.
2000 Oslo 6. 2. 4. 5. 2. nd.
2001 Pokljuka 31. 4. 8. 15. 2. nd.
2003 Chanty-Mansyjsk 36. 18. 28. nd.
2004 Oberhof 13. 17. 2. 3. nd.
2005 Hochfilzen 33. 31. 7. 16. 2. nd.

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji końcowejEdytuj

Sezon Miejsce
1995/1996 33.
1997/1998 12.
1998/1999 8.
1999/2000 10.
2000/2001 12.
2001/2002 5.
2002/2003 20.
2003/2004 7.
2004/2005 8.
2005/2006 8.
2006/2007 19.

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Lahti – 14 marca 2002 (sprint)
  2.   Lahti – 17 marca 2002 (b. pościgowy)
  3.   Holmenkollen – 21 marca 2002 (sprint)
  4.   Chanty-Mansyjsk – 16 marca 2005 (sprint)

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj