Katrin Apel

niemiecka biathlonistka

Katrin Apel (ur. 4 maja 1973 w Erfurcie) – biathlonistka niemiecka, czterokrotna medalistka igrzysk olimpijskich i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Katrin Apel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1973
Erfurt, NRD
Klub SV Eintracht Frankenhain
Wzrost 172 cm
Debiut w PŚ 7.12.1995, Östersund (38. miejsce - b.indywidualny)
Pierwsze punkty w PŚ 14.12.1995, Oslo
(25. miejsce - b.indywidualny)
Pierwsze podium w PŚ 7.03.1996, Pokljuka
(3. miejsce - b.indywidualny)
Dorobek medalowy
Biathlon
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
złoto Nagano 1998 sztafeta
złoto Salt Lake City 2002 sztafeta
srebro Turyn 2006 sztafeta
brąz Nagano 1998 sprint
Mistrzostwa świata
złoto Ruhpolding 1996 sztafeta
złoto Ruhpolding 1996 b.drużynowy
złoto Osrblie 1997 sztafeta
złoto Kontiolahti 1999 sztafeta
srebro Oslo 2000 sprint
srebro Oslo 2000 sztafeta
srebro Pokljuka 2001 sztafeta
srebro Oberhof 2004 b.masowy
srebro Hochfilzen 2005 sztafeta
brąz Oberhof 2004 sztafeta
Mistrzostwa Europy
srebro Le Grand-Bornand 1995 sprint
Biegi narciarskie
Reprezentacja  NRD
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Les Saises 1990 Sztafeta
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata juniorów
brąz Harrachov 1993 5 km

Przebieg kariery sportowejEdytuj

Apel rozpoczęła karierę sportową od biegów narciarskich. W dyscyplinie tej zdobyła między innymi srebrny medal w sztafecie na mistrzostwach świata juniorów w Les Saises w 1990 roku[1] oraz brązowy w biegu na 5 km techniką klasyczną podczas rozgrywanych trzy lata później mistrzostw świata juniorów w Harrachovie[2]. Po tym jak nie wywalczyła miejsca w reprezentacji Niemiec na igrzyska olimpijskie w Lillehammer w 1994 roku zdecydowała się przejść do biatlonu.

Początkowo rywalizowała w zawodach Pucharu Europy. W Pucharze Świata zadebiutowała 7 grudnia 1995 roku w Östersund, zajmując 38. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty (w sezonach 1984/1985-1999/2000 punktowało 25. najlepszych zawodniczek) wywalczyła 14 grudnia 1995 roku w Oslo, gdzie zajęła 25. miejsce w tej samej konkurencji. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 7 marca 1996 roku w Pokljuce, gdzie bieg indywidualny ukończyła na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedziły ją tylko Tetiana Wodopjanowa z Ukrainy i Białorusinka Natalja Piermiakowa. W kolejnych startach jeszcze 17 razy stanęła na podium, odnosząc przy tym 4 zwycięstwa: 14 marca 2002 roku w Lahti, 21 marca 2002 roku w Oslo i 16 marca 2005 roku w Chanty-Mansyjsku wygrywała sprinty, a 17 marca 2002 roku w Lahti była najlepsza w biegu pościgowym. Ponadto pięć razy stawała na drugim stopniu podium, a dziewięć – na trzecim. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2001/2002, kiedy zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 6-krotnie plasowała się w czołowej dziesiątce.

Pierwsze medale wywalczyła w 1996 roku zdobywając wspólnie z koleżankami złote medale w sztafecie i biegu drużynowym podczas mistrzostw świata w Ruhpolding. Zwycięstwa w sztafecie Niemki z Apel w składzie odniosły również na mistrzostwach świata w Osrblie w 1997 roku i rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Oslo/Kontiolahti. Kolejne dwa medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Oslo/Lahti w 2000 roku. Najpierw zajęła drugie miejsce w sprincie, rozdzielając na podium Norweżkę Liv Grete Skjelbreid i kolejną Niemkę - Martinę Zellner. Następnie wraz z koleżankami drugie miejsce zajęła też w sztafecie. Na tej samej imprezie była także czwarta w biegu pościgowym, przegrywając walkę o podium z Francuzką Florence Baverel-Robert. Najlepszym indywidualnym rezultatem na mistrzostwach świata w Pokljuce w 2001 roku było czwarte miejsce w sprincie, w którym walkę o medal przegrała ze Skjelbreid. Zdobyła tam za to kolejny srebrny medal w sztafecie. Ostatni medal indywidualny zdobyła na mistrzostwach świata w Oberhofie w 2004 roku, gdzie była druga w biegu masowym. Uplasowała się tam między Skjelbreid (po mężu Poirée) a Francuzką Sandrine Bailly. Zajęła tam również trzecie miejsce w sztafecie. Ponadto razem z koleżankami wywalczyła srebrny medal podczas mistrzostw świata w Hochfilzen w 2005 roku.

W 1998 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Nagano, sięgając po brąz w sprincie. Uległa tam jedynie Rosjance Galinie Kuklewej i rodaczce Uschi Disl. Jednocześnie razem z Disl, Zellner i Petrą Behle zwyciężyła w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City była osiemnasta w biegu indywidualnym, dwunasta w sprincie, siódma w biegu pościgowym oraz ponownie najlepsza w sztafecie (w składzie: Katrin Apel, Uschi Disl, Andrea Henkel i Kati Wilhelm). Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie w sztafecie zdobyła medal srebrny, zajmując ponadto 22. miejsce w biegu indywidualnym i 11. w sprincie.

W czasie kariery sportowej broniła barw klubu SV Eintracht Frankenhain, łącząc starty z zawodową służbą wojskową. Karierę zakończyła w marcu 2007 roku.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1998 Nagano 3. nd. nd. 1. nd.
2002 Salt Lake City 18. 12. 7. nd. 1. nd.
2006 Turyn 22. 11. 2. nd.

Mistrzostwa świataEdytuj

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1996 Ruhpolding 31. nd. nd. 1. nd.
1997 Osrblie 42. 25. nd. 1. nd.
1998 Pokljuka nd. nd. 13. nd. nd. nd.
1999 Kontiolahti 35. 19. 22. 9. 1. nd.
2000 Oslo 6. 2. 4. 5. 2. nd.
2001 Pokljuka 31. 4. 8. 15. 2. nd.
2003 Chanty-Mansyjsk 36. 18. 28. nd.
2004 Oberhof 13. 17. 2. 3. nd.
2005 Hochfilzen 33. 31. 7. 16. 2. nd.

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji końcowejEdytuj

Sezon Miejsce
1995/1996 33.
1996/1997 27.
1997/1998 12.
1998/1999 8.
1999/2000 10.
2000/2001 12.
2001/2002 5.
2002/2003 20.
2003/2004 7.
2004/2005 8.
2005/2006 8.
2006/2007 19.

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 7 marca 1996   Pokljuka Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+1+0+1 45:13,4 +33,5 Tetiana Wodopjanowa
2. 15 lutego 1998   Nagano Sprint na 7,5 km 3. 0+1 23:08,0 +24,4 Galina Kuklewa
3. 20 grudnia 1998   Osrblie Bieg pościgowy na 10 km 3. 0+0+0+3 31:26,5 +15,6 Uschi Disl
4. 5 marca 1999   Valcartier Sprint na 7,5 km 2. 0+0 25:11,1 +1,7 Liv Grete Skjelbreid
5. 15 stycznia 2000   Ruhpolding Sprint na 7,5 km 2. 1+0 23:46,4 +1,8 Nathalie Santer
6. 19 lutego 2000   Oslo Sprint na 7,5 km 2. 0+1 20:51,9 +29,8 Liv Grete Skjelbreid
7. 13 stycznia 2001   Ruhpolding Sprint na 7,5 km 3. 0+1 22:10,7 +40,6 Magdalena Forsberg
8. 21 grudnia 2001   Osrblie Sprint na 7,5 km 3. 0+2 20:06,7 +12,8 Katja Holanti
9. 14 marca 2002   Lahti Sprint na 7,5 km 1. 0+0 23:12,7
10. 17 marca 2002   Lahti Bieg pościgowy na 10 km 1. 1+1+2+1 36:17,5
11. 21 marca 2002   Oslo Sprint na 7,5 km 1. 1+0 22:07,6
12. 23 marca 2002   Oslo Bieg pościgowy na 10 km 2. 3+0+0+2 30:54,9 +46,8 Magdalena Forsberg
13. 21 grudnia 2003   Osrblie Bieg pościgowy na 10 km 3. 0+0+1+0 29:21,3 +36,0 Sandrine Bailly
14. 14 lutego 2004   Oberhof Bieg masowy na 12,5 km 2. 0+0+0+2 39:46,1 +1:23,9 Liv Grete Skjelbreid
15. 16 marca 2005   Chanty-Mansyjsk Sprint na 7,5 km 1. 0+0 22:59,2
16. 26 listopada 2005   Östersund Sprint na 7,5 km 3. 0+0 22:00,1 +13,2 Uschi Disl
17. 8 stycznia 2006   Oberhof Bieg masowy na 12,5 km 3. 0+0+1+0 39:05,7 +5,3 Martina Beck
18. 11 marca 2006   Pokljuka Bieg pościgowy na 10 km 3. 0+0+0+0 31:44,8 +17,4 Sandrine Bailly

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj