Otwórz menu główne

Kazimierz Albert

Oficer Wojska Polskiego

Kazimierz Karol Albert (ur. 1 stycznia 1897[1][2][3] w Szczepiatynie, zm. 1977) – major piechoty Wojska Polskiego.

Kazimierz Albert
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1897
Szczepiatyn
Data śmierci 1977
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 40 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Wojskowy Karola

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Szczepiatynie, w ówczesnym powiecie rawskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jerzego[4]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był Galicyjski Pułk Piechoty Nr 55 ze Lwowa. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1918 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty[5].

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 2 dywizjonie żandarmerii polowej etapowej, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk Strzelców Podhalańskich[6]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 990. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był nadal 4 pułk Strzelców Podhalańskich w Cieszynie[7]. Później został przeniesiony do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej[8]. W listopadzie 1924 roku został przydzielony z 34 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Biała Podlaska na stanowisko oficera instrukcyjnego[9][10]. W marcu 1926 roku, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przydzielony do macierzystego pułku[11]. W Białej Podlaskiej pełnił służbę przez kolejnych osiem lat[12][13]. 3 maja 1926 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 73. lokatą w korpusie oficerów piechoty[14]. Z dniem 10 września 1934 roku został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej[15][16]. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 roku i 47. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie został przeniesiony do 40 pułku piechoty we Lwowie, w którym dowodził I batalionem[17].

Na czele tego batalionu walczył w obronie Warszawy[18][19]. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. 31 marca 1940 roku został przeniesiony z Oflagu X B do Oflagu X A, a później do Oflagu VI B Dössel. 16 kwietnia 1946 przyjechał do Szczecina, skąd udał się do Bielska[4].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 29, tu podano, że urodził się 1 stycznia 1897.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 33, sprostowano datę urodzenia z „28 stycznia 1897” na „1 stycznia 1897”.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 194, ponownie sprostowano datę urodzenia z „1 stycznia 1897” na „28 lutego 1897”.
  4. a b Straty ↓.
  5. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 376, 636.
  6. Spis oficerów 1921 ↓, s. 233, 538.
  7. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 88.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 224, 430.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 125 z 28 listopada 1924 roku, s. 705.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 208, 374, 1328.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 9.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 50, 215.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 58, 564.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 3 maja 1926 roku, s. 128.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 261.
  16. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 54.
  17. Grzybowski 1990 ↓, s. 23, 27.
  18. Porwit 1979 ↓, s. 135, 148, 273.
  19. Głowacki 1985 ↓, s. 151, 214, 333.
  20. Grzybowski 1990 ↓, s. 177.
  21. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 58.
  22. Rómmel 1958 ↓, s. 401.
  23. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 29.
  24. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 636.

BibliografiaEdytuj