Kazimierz Gołba

pisarz polski

Kazimierz Gołba (ur. 28 stycznia 1904 w Rzeszowie[1], zm. 27 kwietnia 1952 w Katowicach) – polski pisarz.

Skwer Kazimierza Gołby w Katowicach-Brynowie

ŻyciorysEdytuj

Syn Józefa i Jadwigi z Zabawskich[1]. Studiował i doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim[1]. W 1926 zamieszkał w Katowicach. Sympatyzował z politycznym obozem Wojciecha Korfantego. W dniu 9 września[2] 1939 roku został aresztowany przez gestapo wywieziony do Krakowa i osadzony w więzieniu Montelupich. W miesiąc po aresztowaniu 14 października 1939 roku żona pisarza Helena Gołbowa została urzędowo zawiadomiona, że jej mąż zmarł w więzieniu. Za pośrednictwem ks. W. Siwka przy protekcji lekarza więziennego, Czecha, uzyskała zezwolenie na odebranie zwłok z kostnicy celem ich pogrzebania. Wydano jej ciało człowieka w więziennych pasiakach, które było okaleczone, obite i spuchnięte tak bardzo że nie mogła rozeznać w nich podobieństwa do męża, wtedy też stwierdzono w nim ledwie wyczuwalne oznaki życia - słaby puls. Wykreślony oficjalnie przez Gestapo z listy żyjących ukrywał się pisarz przez całą wojnę pod obcym nazwiskiem, mieszkając w Sosnowcu i mimo kalectwa odniesionego po pobycie w więzieniu brał udział w tajnym nauczaniu.

Napisał m.in. popularną książkę dla młodzieży Wieża spadochronowa o obronie wieży szkoleniowej dla skoczków spadochronowych w Katowicach, w Parku Kościuszki, w czasie kampanii wrześniowej. Publikował na łamach katolickich tygodnikówNiedziela” oraz „Gość Niedzielny”. W 1947 pisarz był kierownikiem literackim Teatru Miejskiego w Sosnowcu.

TwórczośćEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 216.
  2. Tadeusz Kraszewski, Słowo wstępne, [w:] Kazimierz Gołba, Obrazki Śląskie, Warszawa: PAX, 1954, Strona 11.