Otwórz menu główne

Kazimierz Jerzy Czartoryski herbu Pogoń Litewska (ur. 7 sierpnia 1892 w Pełkiniach, zm. 24 maja 1936 w Żurawnie) – polski ziemianin, oficer Wojska Polskiego, działacz społeczny, książę.

Kazimierz Czartoryski
Kazimierz Jerzy Augustyn Czartoryski
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1892
Pełkinie
Data i miejsce śmierci 24 maja 1936
Żurawno
Przyczyna śmierci wypadek samochodowy
Narodowość polska

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 8 sierpnia 1892. Był prawnukiem Konstantego Adama (1774-1860), wnukiem Jerzego (1828-1912), synem Witolda (1864-1945) i Jadwigi z domu Dzieduszyckiej herbu Sas (1867-1941, córka Włodzimierza Dzieduszyckiego). Jego rodzeństwem byli Maria (1890-1981, po mężu Korwin-Krasińska), Anna (1891-1951), Jerzy (1894-1969), Włodzimierz (1895-1975), Jan (1897-1944), Roman (1898-1958), Stanisław (1902-1982), Elżbieta (ur., zm. 1904), Adam (1906-1998), Witold (1908-1945), Piotr (1909-1993).

Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego[1]. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy artylerii ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[2][3]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym do 11 Pułku Artylerii Polowej (garnizony Stanisławów/Kołomyja)[4][5]. W 1934 był oficerem rezerwowym 24 Pułku Artylerii Lekkiej i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Stryj[6].

Był współwłaścicielem dóbr Żurawno, skąd w II Rzeczypospolitej znane były pokłady i wyroby alabastru. Był jednym z najczynniejszych ziemian na obszarze Małopolski Wschodniej. Brał aktywny udział w organizacjach rolniczych i w życiu społecznym. Działał w Związku Ziemian, w którym był członkiem wydziału oraz prezesem w Żydaczowie. Był radcą Lwowskiej Izby Rolniczej.

Jego żoną w 1917 została Helena z domu Skrzyńska Zaremba (1894-1988). Ich dziećmi byli Antoni (1919-1991), Jadwiga (1920-1998, po mężu Brzozowska), Teresa (1923-1981, po mężu Rostworowska, żona Henryka), Maria (1925-1929), Anna (1927-1999, po mężu Golińska), Andrzej (1929-1999), Cecylia (ur. 1930), Barbara (ur. 1935).

Przed północą 24/25 maja 1936 powracał jako kierowca samochodem ze Stanisławowa do Żurawna. W pojeździe znajdowali się także jego żona, dwoje dzieci, wychowawczyni i pomocnik szofera. Na drodze nieopodal Starej Wsi auto uległo wypadkowi i wpadło do rowu. Wskutek odniesionych obrażeń ks. Czartoryski poniósł śmierć. Jego żona odniosła obrażenia głowy i została przetransportowana do szpitala we Lwowie, zaś pozostali pasażerowie wyszli z wypadku bez szwanku.

Został pochowany na cmentarzu Żurawnie 27 maja 1936.

PrzypisyEdytuj

  1. W ewidencji wojskowej był określany w latach 20. jako „Kazimierz I Czartoryski”, a w latach 30. jako „Kazimierz Czartoryski (ur. 7.8.1892)”.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 851.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 657.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 736.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 776.
  6. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 137, 636.

BibliografiaEdytuj