Kepler-80

gwiazda w gwiazdozbiorze Łabędzia

Kepler-80gwiazda położona w gwiazdozbiorze Łabędzia w odległości około 1160 lat świetlnych. Wokół tej gwiazdy krąży sześć planet odkrytych metodą obserwacji tranzytu przez Kosmiczny Teleskop Keplera.

Kepler-80
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Łabędź
Rektascensja 19h 44m 27,016s[1]
Deklinacja +39° 58′ 43,62″[1]
Odległość 1164 ly
357[2] pc
Wielkość obserwowana 15[3]m
Ruch własny (RA) −6,2[2] mas/rok
Ruch własny (DEC) −8,7[2] mas/rok
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy pomarańczowy karzeł
Typ widmowy K5 V[2]
Masa 0,83 ± 0,03[4] M
Promień 0,678 ± 0,023[4] R
Gęstość 2330 ± 150[2] kg/m³
Metaliczność [Fe/H] 0,04 ± 0,08[4]
Przyspieszenie grawitacyjne 436 m/s²[4]
Wiek 2 ± 1 mld lat[2]
Temperatura 4540 ± 100[4] K
Alternatywne oznaczenia
2MASS: J19442701+3958436
KOI-500, KIC 4852528

CharakterystykaEdytuj

Jest to gwiazda ciągu głównego, sklasyfikowana jako pomarańczowy karzeł należący do typu widmowego K5[2]. Gwiazda ma masę około 0,8 masy Słońca i promień nieco ponad 2/3 promienia Słońca[4]. Jest młodsza od Słońca, ma od 1 do 3 miliardów lat[2].

PlanetyEdytuj

Układ planetarny gwiazdy Kepler-80 jest bardzo ciasny. Wszystkie planety krążą w odległości mniejszej niż połowa średniego promienia orbity Merkurego. Planety są niewielkie, mają średnice od 1,13 do 2,7 średnicy Ziemi; najprawdopodobniej są to obiekty typu ziemskiego[2][5]. Pięć zewnętrznych planet (wszystkie oprócz planety f) silnie oddziałuje grawitacyjnie i łączą je współmierności okresów obiegu, tworząc łańcuch rezonansów orbitalnych 2:3 lub 3:4 pomiędzy sąsiednimi parami planet. Położenia orbitalne par planet, w szczególności koniunkcje (w tym podwójne tranzyty) powtarzają się co około 192 doby. Planeta Kepler-80g, odkryta w 2017 roku z wykorzystaniem uczenia maszynowego w danych zebranych przez Teleskop Keplera, ma okres orbitalny zgodny z przewidywaniem opartym na przedłużeniu łańcucha rezonansów z dokładnością do 100 sekund, co bardzo silnie wskazuje na jej przynależność do tego łańcucha[4].

Poniższa tabela zawiera charakterystykę poszczególnych planet układu[2]:

Planeta Masa
[ M ]
Promień
[ R ]
Okres
[ d ]
Półoś wielka
[ au ]
Temperatura
[K]
Inklinacja
[ ° ]
Rok odkrycia
f 1,21 +0,06−0,05 0,98678730 ± 6×10−8 0,0175 ± 0,0002 86,50 +2,36−2,59 2012
d 6,75 +0,69−0,51 1,53 +0,09−0,07 3,07222 +0,00006−0,00004 0,0372 ± 0,0005 720 88,35 +1,12−1,51 2012
e 4,13 +0,0025−0,0030 1,60 +0,08−0,07 4,64489 +0,00020−0,00019 0,0491 ± 0,0007 628 88,79 +0,84−1,07 2012
b 6,93 +1,05−0,70 2,67 ± 0,10 7,05246 +0,00020−0,00022 0,0648 ± 0,0009 546 89,34 +0,46−0,62 2012
c 6,74 +1,23−0,86 2,74 +0,12−0,10 9,52355 +0,00041−0,00029 0,0792 ± 0,0011 494 89,33 +0,47−0,57 2012
g 1,13 ± 0,14 14,64558 ± 0,00012 418 ± 36 89,35 +0,47−0,98 2017

PrzypisyEdytuj

  1. a b Kepler-80 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h i j KOI-351. NASA Exoplanet Archive. [dostęp 2017-12-18].
  3. Kepler-80 g w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)
  4. a b c d e f g Christopher J. Shallue, Andrew Vanderburg. Identifying exoplanets with deep learning: a five planet resonant chain around Kepler-80 and an eighth planet around Kepler-90. „The Astronomical Journal”, 2017. arXiv:1712.05044. 
  5. Karl Tate: Tiny Alien Solar System Discovery Explained (Infographic). SPACE.com, 2012-10-15. [dostęp 2017-12-18].