Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łohiszynie

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łohiszynie (białorus. Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла ў Лагішыне) – rzymskokatolicka świątynia w Łohiszynie na Białorusi. Kościół jest sanktuarium Matki Bożej Łohiszyńskiej Królowej Polesia.

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łohiszynie
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла ў Лагішыне
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo

 Białoruś

Miejscowość

Łohiszyn

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łohiszynie

sanktuarium Matki Bożej Królowej Polesia

od 2003

Wezwanie

Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Wspomnienie liturgiczne

Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne wizerunki

obraz Matki Bożej Królowej Polesia

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łohiszynie”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łohiszynie”
Ziemia52°20′17″N 25°59′11″E/52,338056 25,986389

HistoriaEdytuj

Pierwszy kościół katolicki w Łohiszynie powstał w 1634 roku z fundacji Albrychta Stanisława Radziwiłła, który był wówczas właścicielem miasteczka. Po powstaniu styczniowym kościół został odebrany katolikom przez władze carskie i przekazany prawosławnym. W 1893 r. budynek rozebrano i przeniesiono na cmentarz, gdzie cztery lata później spłonął. Katolicy w Łohiszynie nie mieli własnego kościoła aż do początku XX wieku. Po ogłoszeniu Manifestu o tolerancji religijnej z 1905 r. katolicy otrzymali możliwość budowy nowego kościoła. Budowę prowadzono od 1907 do 1909 roku. Ponieważ nie było możliwości zakupu materiałów niezbędnych do budowy, cegły wypalano w specjalnie zrobionym piecu[1]. W dniu 14 lipca 1913 roku neogotycką ceglaną świątynię konsekrował pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła ks. arcybiskup mohylewski Wincenty Kluczyński. Kościół był otwarty w okresie władzy sowieckiej.

 
Poświęcenie kościoła w Łohiszynie

ArchitekturaEdytuj

Świątynia składa się z nawy na planie prostokąta, pięciobocznego prezbiterium, dwóch zakrystii oraz bocznej przybudówki. Z przodu wznosi się wysoka, czterokondygnacyjna wieża nakryta spiczastym dachem. Ściany kościoła wzmacniają masywne szkarpy. Elewacje zdobią ostrołukowe portale, okna i nisze, zębate szczyty i fryz[2].

 
Obraz Matki Bożej Łohiszyńskiej

Obraz Matki Bożej Łohiszyńskiej Królowej PolesiaEdytuj

W ołtarzu głównym znajduje się, ozdobiony bogatą metalową sukienką uważany za cudowny obraz Matki Bożej Łochiszyńskiej, zwanej Królową Polesia, z datą 1663. Obraz ten był uważany za cudowny już w XVII w. W 1864 wraz z kościołem przejęty został przez prawosławnych i od tego czasu modlili się przed nim wierni obu wyznań. W dwudziestoleciu międzywojennym katolicy domagali się zwrotu obrazu, zasadność ich roszczeń potwierdził wyrokiem sąd cywilny. W 1938 r. został on poddany renowacji i powrócił do kościoła katolickiego, wprowadzony przez biskupa pińskiego Kazimierza Bukrabę[1].

10 maja 1997 obraz został koronowany przez kardynała Kazimierza Świątka koronami papieża Jana Pawła II[3][1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Sanktuaria Polskie Sanktuarium Matki Bożej Królowej Polesia w Łohiszynie na Białorusi PL. [dostęp 2021-03-17].
  2. Grzegorz Rąkowski, Czar Polesia, Rewasz, 2001, ISBN 83-85557-92-X (pol.).
  3. Początki pielgrzymek do sanktuariów, slowo.grodnensis.by [dostęp 2021-02-22].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj