Otwórz menu główne
Na żółto zaznaczono kolonie fenickie w basenie Morza Śródziemnego, na czerwono – kolonie greckie.

Kolonia fenicka – rodzaj kolonii, zakładany przez kolonistów fenickich. Kolonie fenickie, podobnie do greckich, miały zwykle charakter miejski i krótko utrzymywały kontakt z macierzystymi miastami.

Fenicjanie zasiedlali głównie południowy wschód wybrzeży Morza Śródziemnego (np. Kartagina, Utyka, Rusaddir) i nieco na zachód od Gibraltaru (np. Gadir), ale także Baleary (np. Ebusos) oraz Sardynię (np. Tharros, Carales). Na terenach kontrolowanych przez te miasta powstało państwo Kartaginy. Jednak w innych rejonach Morza Śródziemnego przewagę zdobyli kolonizatorzy i handlarze z Grecji, co bezpośrednio wpłynęło na zwycięstwo Greków nad Fenicjanami w wojnie gospodarczej.

Spis treści

Kolonie nadatlantyckieEdytuj

Kolonie na wschód od GibraltaruEdytuj

Kolonie na północnych wybrzeżach AfrykiEdytuj

Kolonie na BalearachEdytuj

Kolonie na SardyniiEdytuj

Kolonie na SycyliiEdytuj

Kolonie na MalcieEdytuj