Otwórz menu główne

Komenda Rejonu Uzupełnień Postawy

Komenda Rejonu Uzupełnień Postawy (KRU Postawy) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Komenda Rejonu Uzupełnień Postawy
Powiatowa Komenda Uzupełnień
Postawy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1927
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Postawy
Dowódcy
Pierwszy ppłk piech. Jan Balsewicz
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Postawy
Podległość DOK III
Skład PKU typ II
Komendy rejonów uzupełnień DOK III

Historia komendyEdytuj

Z dniem 1 października 1927 roku na terenie Okręgu Korpusu Nr III została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Postawy, obejmująca powiaty: postawski i dziśnieński[2]. Powiat postawski (do 1 stycznia 1926 roku – powiat duniłowicki) został wyłączony z PKU Mołodeczno w Wilejce, natomiast powiat dziśnieński z PKU Święciany[3].

PKU Postawy funkcjonowała na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej oraz rozporządzeń wykonawczych do tejże ustawy[4], a także „Tymczasowej instrukcji służbowej dla PKU”, wprowadzonej do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[5].

Zadania i organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej. W skład PKU Postawy wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy[6].

W marcu 1930 roku PKU Postawy nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr III i administrowała powiatami: postawskim i dziśnieńskim[7]. W grudniu tego roku posiadała skład osobowy typ II.

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[8].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Postawy została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Postawy przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[9], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[10]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Postawy normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[11].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr III, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: postawski i dziśnieński[12].

Obsada personalnaEdytuj

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych pełniących służbę w PKU i KRU Postawy, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.

Komendanci
Stopień, imię i nazwisko Okres pełnienia funkcji Kolejne stanowisko (dalsze losy)
ppłk piech. Jan Balsewicz VII 1927[13] – IV 1928[14] komendant PKU Łódź Miasto II
ppłk piech. Artur Manowarda XI 1928 – II 1929[15] dyspozycja dowódcy OK III
mjr piech. Eugeniusz Michał Kamiński III 1929[16] – VIII 1933[17] komendant PKU Przemyśl
mjr piech. Aleksander Klukowski[a] IX 1933[22] – III 1934[23] dyspozycja dowódcy OK III
mjr piech. Józef I Jakubowski VI 1934 – VII 1935[24] dyspozycja dowódcy OK III
mjr piech. Karol Strumiłło-Pietraszkiewicz[b] VIII 1935[27] – 1939[28]
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1927–1938[29][30][31]
kierownik I referatu administracji rezerw

i zastępca komendanta

mjr piech. Eugeniusz Michał Kamiński X 1927[32] – III 1929 komendant PKU
mjr piech. Franciszek I Pytel[c] III 1929[36] – 31 V 1930[37] stan spoczynku
kpt. piech. Wacław Hass[d] IX 1930[39] – VII 1935[40] dyspozycja dowódcy OK III
kierownik II referatu poborowego por. piech. Hipolit Hubar od VII 1927[41], był w VI 1935
referent ppor. / por. adm. (gosp.) Cyryl Antoni Krajewski[e] VII 1927[43] – IX 1930[44] płatnik 1 dyonu sam. panc.
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[28][f]
kierownik I referatu ewidencji kpt. adm. (piech.) Hipolit Hubar[g] 1938 – 1939
kierownik II referatu uzupełnień rtm. adm. (kaw.) Zygmunt Stanisław Wendorff był w III 1939

UwagiEdytuj

  1. Mjr piech. Aleksander Klukowski (ur. 11 stycznia 1891 roku) był odznaczony Krzyżem Walecznych (trzykrotnie), Medalem Niepodległości (25 stycznia 1933 roku) i Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 27 stycznia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku i 93. lokatą w korpusie oficerów piechoty[18]. W marcu tego roku został przeniesiony z 76 pp w Grodnie do 81 pp w tym samym garnizonie na stanowisko kwatermistrza[19]. W grudniu 1932 roku został przesunięty na stanowisko dowódcy baonu[20]. We wrześniu 1933 roku został przeniesiony do PKU Postawy na stanowisko komendanta. W marcu 1934 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr III. Z dniem 31 lipca 1934 roku został przeniesiony w stan spoczynku[21].
  2. Mjr piech. Karol Strumiłło-Pietraszkiewicz (ur. 6 stycznia 1896 roku) został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Był odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości (23 grudnia 1933 roku). Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów piechoty[25]. W czerwcu 1933 roku został przeniesiony z KOP do 76 pp na stanowisko dowódcy baonu[26].
  3. Mjr piech. Franciszek I Pytel (ur. 31 stycznia 1889 roku) był odznaczony Krzyżem Walecznych (dwukrotnie). Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku w korpusie oficerów piechoty[33]. W kwietniu 1928 roku został przeniesiony z 7 pp Leg. do 73 pp w Katowicach na stanowisko kwatermistrza[34]. W 1934 roku pozostawał w ewidencji PKU Katowice. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[35].
  4. Kpt. piech. Wacław Hass (ur. 28 września 1890 roku) był odznaczony Krzyżem Walecznych. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku w korpusie oficerów piechoty[38]. Był więźniem Obozu NKWD w Griazowcu.
  5. Cyryl Antoni Krajewski (ur. 29 marca 1899 roku) był absolwentem Oficerskiej Szkoły Administracji. Z dniem 15 sierpnia 1933 roku został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów[42]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był dowódcą plutonu gospodarczo-transportowego w dywizjonie rozpoznawczym Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej.
  6. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[45].
  7. Kpt. adm. (piech.) Hipolit Hubar (ur. 28 czerwca 1896 roku) był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[46]. Był więźniem Obozu NKWD w Griazowcu, a po uwolnieniu został członkiem Komisji Poborowej nr 2 w obozie griazowieckim[47].

PrzypisyEdytuj

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350.
  3. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  4. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  5. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  6. Jarno 2001 ↓, s. 169.
  7. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  8. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  9. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  10. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  11. Historia WKU Suwałki ↓.
  12. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 220.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 157.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1929 roku, s. 77.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 92.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 207.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 28 stycznia 1930 roku, s. 24.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 104.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 408.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 281.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 195.
  23. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 marca 1934 roku, s. 133.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
  25. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 38, 905.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 144.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
  28. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 855.
  29. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 122, 145, 157.
  30. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 521.
  31. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 28, 45, 89.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 301.
  33. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 87, 173.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 136.
  35. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 326, 939.
  36. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90.
  37. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 14 maja 1930 roku, s. 148.
  38. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 50.
  39. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 297.
  40. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 91.
  41. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 221.
  42. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 15 września 1933 roku, s. 186.
  43. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 lipca 1927 roku, s. 197-198.
  44. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 302.
  45. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  46. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 310.
  47. Jaczyński 2012 ↓, s. 51.

BibliografiaEdytuj