Otwórz menu główne

Konstanty Srokowski

Konstanty Srokowski

Konstanty Srokowski (ur. 6 lutego 1878 w Ostrowie, zm. 19 czerwca 1935 w Truskawcu) – polski działacz liberalno-demokratyczny i publicysta pochodzenia ukraińskiego, poseł do Sejmu Krajowego Galicji X kadencji.

Był bratem stryjecznym Stanisława Józefa, Stanisława, krewnym Włodzimierza Scholze-Srokowskiego[1]. Ukończył ukraińskie gimnazjum akademickie we Lwowie. Współpracownik wielu polskich gazet we Lwowie, Petersburgu i Krakowie, autor wielu opowiadań i rozpraw, m.in. Opowiadań (1901), W stolicy białego cara (1904)[2], Upadku imperializmu Austrii (1913)[3], Sprawa narodowościowa na kresach wschodnich (1924)[4].

W 1914 jako przedstawiciel demokratów był członkiem sekcji zachodniej Naczelnego Komitetu Narodowego[5].

Redaktor „Nowej Reformy” aż do jej likwidacji w 1928. Zajmował krytyczne stanowisko do polskiej polityki narodowościowej na ziemiach białoruskich i ukraińskich.

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej A. Zięba: Stanisław Józef Srokowski. ipsb.nina.gov.pl. [dostęp 2019-12-13].
  2. Konstanty Srokowski, W stolicy białego cara. wyd. 1904 [wersja elektroniczna publikacji], polona.pl [dostęp 2019-08-23].
  3. Konstanty Srokowski, Upadek imperializmu Austryi w związku z ewolucją systemu europejskiego przed wojną bałkańską i po niej, wyd. 1913 [wersja elektroniczna publikacji], polona.pl [dostęp 2019-08-23].
  4. Konstanty Srokowski, Sprawa narodowościowa na kresach wschodnich, wyd. 1924 [wersja elektroniczna publikacji], polona.pl [dostęp 2019-08-23].
  5. Konstanty Srokowski, N.K.N. Zarys historii Naczelnego Komitetu Narodowego, Kraków 1923, s. 146.

BibliografiaEdytuj

BibliografiaEdytuj