Otwórz menu główne

Kryspin Fioretti, Kryspin z Viterbo, właśc. Piotr Fioretti, wł. Pietro Fioretti (ur. 13 listopada 1668 w Viterbo; zm. 19 maja 1750 w Rzymie) – włoski kapucyn, święty Kościoła katolickiego[1].

Święty
Kryspin Fioretti OFMCap

Pietro Fioretti da Viterbo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1668
Viterbo
Data śmierci 19 maja 1750
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 7 września 1806 (zatwierdzenie kultu)
przez Piusa VII
Kanonizacja 20 czerwca 1982
Rzym
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 19 maja

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Lata młodzieńczeEdytuj

Piotr Fioretti urodził się jako syn Marcji i rzemieślnika Ubalda Fioretti. Został ochrzczony w parafii San Giovanni in Zoccoli w Viterbo. Po śmierci ojca, Marcja, pobożna kobieta, zabrała 5. letniego syna do sanktuarium della Quercia, gdzie oddała go pod duchową opiekę Madonny.

Od tej pory rolę ojca przejął jego stryj Franciszek, szewc z zawodu. Piotr podjął edukację podstawową w szkole jezuickiej, a następnie pracował do 25 roku życia w warsztacie stryja. Już wtedy otaczała go sława świętości i znany był ze swego bogobojnego życia, naznaczonego postami i modlitwami.

Początek życia zakonnegoEdytuj

Pociągnięty od najmłodszych lat przykładem życia naśladowców św. Franciszka z Asyżu, podjął decyzję o wstąpieniu do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Mimo wątłego zdrowia i po kilku odmowach za strony władz Zakonu, wreszcie otrzymał pozwolenie i 22 lipca 1693 roku, w święto św. Marii Magdaleny, otrzymał habit i rozpoczął nowicjat przyjmując imię Kryspin na cześć św. Kryspina, patrona szewców. Po rocznym czasie próby, który odbył w klasztorze w Palanzana, został przyjęty do zgromadzenia zakonnego.

Brat Kryspin–kucharz, ogrodnik, infirmiarz, kwestarzEdytuj

Dla Kryspina rozpoczął się okres wędrowania między kolejnymi klasztorami. Przebywał w: Tolfie (do 1697), Rzymie (1697), Albano (1697-1703), Monterotondo (1703-1709).

Kryspin spełniał w klasztorach różne obowiązki: był kucharzem, opiekował się chorymi, zajmował się ogrodem. Wszędzie, gdzie się pojawiał, dał poznać się, jako radosny i wrażliwy na ludzką biedę brat. Często też nazywano go „bratem radosnym” lub „wesołkiem Maryi”.

W 1709 roku Kryspin został przeniesiony do Orvieto, gdzie powierzono mu urząd kwestarza. Tutaj przebywał najdłużej, bo aż 40 lat z krótkimi przerwami. Obchodząc miasto i okoliczne wioski jako kwestarz nauczał napotkanych ludzi prawd wiary. Odwiedzał chorych i więźniów, by dodawać im otuchy i wstawiać się za nimi. Jak podają świadectwa, Kryspin odznaczał się pracowitością, gorliwością i był oddany wspólnocie zakonnej.

Zimą 1747/1748, zmorzony wieloma chorobami, brat Kryspin został przeniesiony z Orvieto do Rzymu. Osłabiony chorobą płuc zmarł 19 maja 1750 roku. Pozostawił po sobie liczne listy, poezje, maksymy i sentencje.

Kult religijny, jako błogosławionego, zatwierdził papież Pius VII w dniu 7 września 1806 roku dokonując beatyfikacji.

W poczet świętych zaliczył go Jan Paweł II w dniu 20 czerwca 1982 roku. Była to pierwsza kanonizacja dokonana przez papieża Polaka, w 800. rocznicę urodzin św. Franciszka i 300. rocznicę przybycia Braci Mniejszych Kapucynów do Polski.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Carmelo Randello: San Crispino (Pietro Fioretti) da Viterbo (wł.). Enciclopedia dei Santi. [dostęp 2012-05-20].

BibliografiaEdytuj