Otwórz menu główne

Krzysztof Stanisław Urbański (ur. 1 listopada 1940 w Kielcach, zm. 3 października 2012[1]) – polski historyk, muzealnik, profesor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki, dyrektor Muzeum Narodowego w Kielcach (1989–1990 i 2002–2008).

Krzysztof Urbański
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1940
Kielce
Data śmierci 3 października 2012
Miejsce spoczynku Cmentarz Stary w Kielcach
Zawód, zajęcie historyk,
nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Edukacja IV Liceum Ogólnokształcące im. Hanki Sawickiej w Kielcach
Alma Mater Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie
Uczelnia Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
Stanowisko dyrektor Muzeum Narodowego w Kielcach (1989–1990 i 2002–2008)
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

ŻyciorysEdytuj

Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Hanki Sawickiej w Kielcach[2] i Studium Nauczycielskie w tym mieście[3], a następnie studia na Wydziale Historii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (1965). Doktoryzował się w 1977 roku[4], natomiast stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1994 w WSP im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie w oparciu o rozprawę Kieleccy Żydzi[5]. Postanowieniem Prezydenta RP z 19 kwietnia 2007 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych[6].

Początkowo pracował jako nauczyciel historii w szkole podstawowej, następnie był wychowawcą ds. kulturalnych w Wojewódzkim Zarządzie Zakładów Karnych w Kielcach oraz wicedyrektorem ds. naukowych w Muzeum Narodowym w Kielcach (1977–1986). Pod koniec lat 80. pełnił funkcję wojewódzkiego konserwatora zabytków, a od 1989 do 1990 – funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Kielcach. W latach 1994–1997 był adiunktem w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, później otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego[3]. W 2002 roku został kustoszem dyplomowanym muzealnictwa[4]. Od 2002 do 2008 ponownie pełnił funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Kielcach[2].

Specjalizował się w historii współczesnej i historii stosunków polsko-żydowskich[5]. Jest autorem kilkunastu monografii i kilkuset artykułów naukowych, z których najważniejsze dotyczyły historii Żydów w regionie kieleckim. Jego prace zostały wydane w Izraelu (w językach angielskim i hebrajskim)[7]. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, Kieleckiego Towarzystwa Naukowego, Towarzystwa Przyjaciół Wiedzy oraz Rady Muzealnej w Muzeum Historyczno-Archeologicznym w Ostrowcu Świętokrzyskim[4].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Kieleccy Żydzi, Kielce 1993
  • Zagłada ludności żydowskiej Kielc: 1939–1945, Kielce 1994
  • Słownik historii kieleckich Żydów, Kielce 1995 (wraz z Rafałem Blumenfeldem)
  • Kielce w okresie powstania styczniowego, Kielce 1996
  • System penitencjarny II Rzeczypospolitej a więźniowie polityczni (na przykładzie województwa kieleckiego), Kielce 1997
  • Powstanie, rozwój i zagłada gminy żydowskiej w Modrzejowie, Kielce 1998
  • Leksykon dziejów ludności żydowskiej Kielc 1789–1999, Kraków 2000
  • Gminy żydowskie duże w województwie kieleckim, Kielce 2003
  • Zagłada Żydów w dystrykcie radomskim, Kraków 2004
  • The martyrdom and extermination of the Jews in Kielce during World War II, Kielce 2005
  • Reklama w dawnych Kielcach, Kielce 2005
  • Gminy żydowskie małe w województwie kieleckim w okresie międzywojennym, Kielce 2006
  • Almanach gmin żydowskich województwa kieleckiego w latach 1918–1939, Kielce 2007
  • Stosunek kielczan do demonstracji lat 1861–1862 i powstania styczniowego, Kielce 2008

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

W 2005 roku, za wybitne zasługi w działalności na rzecz społeczności lokalnej, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[8]. W tym samym roku został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[9]. Ponadto za swą pracę otrzymał wyróżnienia: Fundacji Nauki i Kultury im. S. Staszica w Kielcach, Fundacji Nissenbaumów, Ziomkostwa Kielczan w Izraelu i Ziomkostwa Kielczan w Nowym Jorku[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Biskup, profesorowie, mistrz sportu, dziennikarz... Wspominamy tych, którzy odeszli (pol.). kielce.gazeta.pl. [dostęp 2012-11-25].
  2. a b Profesor Krzysztof Urbański nie żyje (pol.). radio.kielce.pl. [dostęp 2012-11-25].
  3. a b Sylwetka – Krzysztof Urbański, „Słowo Ludu”, 8 listopada 2002, nr 2259 (16027), s. 2.
  4. a b c Urbański Krzysztof, prof. dr hab. (pol.). politologia.up.krakow.pl. [dostęp 2012-11-25].
  5. a b Krzysztof Urbański (historyk) w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  6. M.P. z 2007 r. nr 42, poz. 465
  7. a b Zmarł prof. Krzysztof Urbański (pol.). tvp.ino. [dostęp 2012-11-25].
  8. M.P. z 2006 r. nr 1, poz. 13
  9. Minister wręczył medale „Gloria Artis”. echodnia.eu, 21 września 2005. [dostęp 2012-12-16].