Otwórz menu główne

Lech Działoszyński

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Gimnazjum Jana Kantego w Poznaniu. Przed 1939 studiował chemię na Uniwersytecie Poznańskim. W momencie agresji hitlerowskiej na Polskę przebywał w Jugosławii na praktykach studenckich. Wrócił do kraju i brał udział w walkach o Modlin, gdzie dostał się do niewoli. Zwolniony wrócił do Poznania, ale od razu nielegalnie dostał do Francji, gdzie zaciągnął się do polskich oddziałów wojskowych. Po kapitulacji Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii i podjął pracę na Uniwersytecie w Edynburgu (Polski Wydział Lekarski). W 1944 obronił doktorat z zakresu biochemii. W 1947 powrócił do Polski, gdzie wykładał chemię na Uniwersytecie Poznańskim. Ukończył tutaj jednocześnie Wydział Lekarski. Kierował Katedrą Fizjologii i Biochemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu i Zakładem Biochemii i Analityki Akademii Medycznej im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Pracował także na Uniwersytecie w Toronto (dwuletnie stypendium)[2].

Członek Korporacji Akademickiej Masovia. Członek honorowy Korporacji Magna-Polonia. W latach 1991-1994 był pierwszym prezesem Stowarzyszenia Filistrów Poznańskich Korporacji Akademickich[3]. Tercjarz Fraterni Świeckich Dominikanów w Poznaniu[4]. Pochowany na cmentarzu w Przeźmierowie[5].

Życie prywatneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. nekrologi.wyborcza.pl
  2. MAZ, 100 lat profesora Lecha Działoszyńskiego, biochemika, humanisty, lekarza i oficera Wojska Polskiego, w: Głos Wielkopolski, 21.12.2012, s.6
  3. Archiwum Korporacyjne
  4. Najstarszy tercjarz skończył sto lat, dominikanie.pl, 23 grudnia 2012 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-25].
  5. Nekrolog
  6. Profesor Lech Działoszyński ma sto lat

Linki zewnętrzneEdytuj