Lechosław Roszkowski

Lechosław Roszkowski ps. „Tomasz” (ur. 17 marca 1916 w Piotrogrodzie, zm. 15 stycznia 1948 w Warszawie) – adwokat, żołnierz NOW i NSZ oraz NZW, szef Oddziału I Organizacyjnego KG NZW.

Lechosław Roszkowski
Tomasz
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1916
Piotrogród
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1948
Więzienie mokotowskie w Warszawie
Przebieg służby
Lata służby od 1939
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
powstanie warszawskie,
powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
Grób symboliczny Lechosława Roszkowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Dzieciństwo, okres wojnyEdytuj

Był synem Władysława Roszkowskiego i Pauliny z domu Owsiana. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim.

W czasie okupacji niemieckiej był członkiem Narodowej Organizacji Wojskowej, a od połowy 1942 – Narodowych Sił Zbrojnych. Brał udział w powstaniu warszawskim; walczył w kompanii Kazimierza Leskiego ps. „Bradl”, był ciężko ranny w głowę.

Po kapitulacji zbiegł z transportu jenieckiego. W styczniu 1945 zaczął działać w NSZ-AK, a następnie przeszedł do Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Zajmował następujące funkcje: kierownika komórki kolportażu Wydziału Propagandy w KG NSZ-AK, analogiczne stanowisko w KG NZW, szefa łączności, kierownika komórki personalnej Oddziału I Organizacyjnego KG NZW, p.o. szefa Oddziału I Organizacyjnego KG NZW. Organizował Okręgi XIII Pomorski i VI Kielecki NZW oraz Pogotowie Akcji Specjalnej w nich. Utrzymywał stały kontakt z Młodzieżą Wszechpolską.

Okres powojenny, więzienie, śmierćEdytuj

Od lutego 1946 był członkiem komisji wojskowej przy Prezydium Stronnictwa Narodowego. Jednocześnie pełnił funkcję zastępcy, a od sierpnia 1945 szefa Oddziału I Organizacyjnego KG NZW. W kwietniu 1946 został aresztowany przez UB. 3 listopada 1947 został skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie pod przewodnictwem mjr. R.Abramowicza, nr. sprawy S.3333, na podstawie art.86 §2 KKWP, na karę śmierci[1]. Został stracony 15 stycznia 1948 w więzieniu mokotowskim. Grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Kwaterze „Na Łączce”.

OdznaczeniaEdytuj

Poza tym był przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Virtuti Militari

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Szwagrzyk: Zbrodnie w majestacie prawa 1944-1955. Wyd. ABC Future, Warszawa, 2000.
  2. M.P. z 2008 r. nr 95, poz. 817