Lenino (Białoruś)

Lenino (biał. Леніна, Lenina; ros. Ленино, Lenino; hist. Romanowo) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mohylewskim, w rejonie horeckim, przy ujściu ruczaju Ludnego do rzeki Mierei, przy drodze ze Szkłowa do Krasnego, 20 kilometrów od Horek, ok. 60 km od Katynia, w pobliżu granicy z Rosją.

Lenino
Ilustracja
Płyta główna Polskiego Cmentarza Wojennego w Lenino
Państwo  Białoruś
Obwód mohylewski
Rejon horecki
Wysokość 206 m n.p.m.
Populacja (2009)
• liczba ludności

1481[1]
Nr kierunkowy +375 2233
Kod pocztowy 213421
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Lenino”
Ziemia54°24′41″N 31°07′22″E/54,411389 31,122778
Portal Białoruś

Miejscowość znajdowała się na pograniczu Rzeczypospolitej z Rosją i była miejscem licznych sporów granicznych. Do 1918 nosiła nazwę Romanowo. Była miastem magnackim w województwie witebskim[2]. W końcu XVIII wieku Ostatnim właścicielem Romanowa był ks. Karol Radziwiłł. Klucz Romanowo obejmujący 72 wioski i 8589 domów mieszkalnych został skonfiskowany przez cesarzową Katarzynę II po tym, jak Radziwiłł odmówił złożenia przysięgi na wierność cesarzowej. W 1774 r. cesarzowa podarowała Romanów ks. Dondukow-Korsakowowi. W czasie wyprawy Napoleona na Moskwę przez Romanowo przeszedł korpus ks. Poniatowskiego kierując się na Smoleńsk. W XIX wieku na 700 mieszkańców połowę stanowili Żydzi, a drugą połowę Rosjanie i Białorusini. Nazwa Romanowo nie miała nic wspólnego z dynastią Romanowów, ale w 1918 ten rzekomy związek stał się przyczyną zmiany nazwy (na cześć Włodzimierza Lenina).

W dniach 12–13 października 1943 roku miała tu miejsce bitwa pod Lenino – polskie oddziały 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, dowodzone przez płk. Zygmunta Berlinga w ramach radzieckiej 33 Armii Frontu Zachodniego przełamały tu obronę 89 korpusu 4 armii niemieckiej, tracąc 25% stanu osobowego.

W 1968 roku w Lenino odsłonięto pomnik-mauzoleum oraz muzeum polsko-radzieckiego braterstwa broni. Wieś została także odznaczona Krzyżem Grunwaldu II klasy. W 1989 powstał w Lenino cmentarz poległych żołnierzy polskich.

Lenino 1943.png

PrzypisyEdytuj

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu mohylewskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
  2. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 94.