Horki

miasto na Białorusi

Horki, Gorki; dawniej Hory-Horki (biał. Горкi, Horki, ros. Горки, Gorki) – miasto na Białorusi, w obwodzie mohylewskim, centrum administracyjne rejonu horeckiego, nad Pronią (dorzecze Dniepru). 32,6 tys. mieszkańców (2010). Przemysł materiałów budowlanych, spożywczy, roszarnia lnu; Białoruska Państwowa Akademia Gospodarki Wiejskiej (założona 1926); ogród botaniczny.

Horki
Горкi
Ilustracja
Napoleon Orda, Instytut Agronomiczny, Horki
Herb Flaga
herb Horek flaga Horek
Państwo  Białoruś
Obwód mohylewski
Rejon horecki
Data założenia 1544
Prawa miejskie 26 grudnia 1861
Populacja (2010)
• liczba ludności

32600[1]
Nr kierunkowy +375 2233
Kod pocztowy 213410
Tablice rejestracyjne 6
Położenie na mapie obwodu mohylewskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mohylewskiego
Horki
Horki
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Horki
Horki
Ziemia54°17′N 30°59′E/54,283333 30,983333
Strona internetowa
Portal Portal Białoruś

Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w hrabstwie hory-horackim w powiecie orszańskim województwa witebskiego[2]. Horki wraz z Horami stanowiły obszerny klucz horecki, posiadany kolejno przez książąt Druckich, Horskich, potem przez Sapiehów, następnie przez Sołohubów, aż w wieku XIX stały się własnością rządową.[3]

W czasach rozbiorów miejscowość położona była w guberni mohylewskiej Imperium Rosyjskiego. W 1840 roku otwarto w niej Wyższą Szkołę Rolniczą – pierwszą wyższą szkołę o takim profilu w Imperium Rosyjskim. W 1848 została ona przekształcona w Instytut Gospodarstwa Wiejskiego[4]. Jednym z uczniów tej szkoły był od roku 1850 Rafał Kalinowski.[5]

W Horkach znajduje się kolonia karna, do której skierowany został m.in. skazany lider białoruskiej opozycyjnej organizacji młodzieżowej "Młody Front", Dzmitryj Daszkiewicz[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 94.
  3. Horki, miasto powiatowe guberni mohilewskiej nad rzeczką Kopyłką... w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  4. Dorota Michaluk: Rozdział I. Białoruś i jej mieszkańcy w XIX i na początku XX wieku. W: Białoruska Republika Ludowa 1918–1920. U podstaw białoruskiej państwowości. s. 40.
  5. Małgorzata Czerwińska: Późno umiłowałem. Opowiadanie o życiu św. Rafała Kalinowskiego. Wyd. II. Katowice: Księgarnia Świętego Jacka, 1989, s. 159. ISBN 978-83-7030-601-4.
  6. Aleh Hruździłowicz: Źmitra Daszkiewicza adprawiać u kaloniju u Horkach (biał.). Radio Swaboda, 2011-04-30 16:34. [dostęp 2011-05-03].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj