Otwórz menu główne

Leukoksen (z greckiego leukoxenos = obcy[1]) – to mieszanina minerałów o zbitej skrytokrystalicznej postaci będącej produktem przemian tytanitu. Jest zasobny w rutyl, anataz i brookit[2]. Produkt długotrwałego wietrzenia minerałów zawierających tytanit, takich jak ilmenit[3], perowskit, tytanit, rutyl. Proces wietrzenia ilmenitu powoduje usunięcie ze składu żelaza i podwyższenie zawartości TiO2, co prowadzi do powstania leukoksenu.

Leukoksen
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny TiO2

Obecnie terminem tym nie określa się indywidualnego minerału (z uwagi na brak określonej struktury krystalicznej) lecz minerały/mieszaniny zawierające od 60 do 93% TiO2[4].

Leukoksen zalicza się do grupy minerałów ciężkich oraz rudnych.

Spis treści

WłaściwościEdytuj

Barwa żółtobrązowa, złotożółta. Większość ziaren jest nieprzeźroczysta, ale zdarzają się przeźroczyste lub półprzeźroczyste[5].

WystępowanieEdytuj

Współwystępuje z ilmenitem i innymi minerałami zawierającymi tytan w swoim składzie. Często można go znaleźć w skałach osadowych, takich jak np. aluwia.

ZastosowanieEdytuj

Jest wydobywany wraz z ilmenitem[6] jako minerał poboczny. Uzyskuje się z niego tytan.

PrzypisyEdytuj

  1. Leucoxene. www.en.academic.ru.
  2. Stanisław Piotrowski: Minerały wschodniej części Rudaw Janowickich. www.kamienna-gora.eu.
  3. Ewelina Grabowska: Otrzymywanie nowych fotokatalizatorów o podwyższonej aktywności w świetle UV oraz Vis. www.pbc.gda.pl, 2011.
  4. Leucoxene and Ilmenite. www.de.eggdesign.com.au.
  5. A. B. Edwards. The Chemical Composition of Leucoxene in Cainozoic Bauxite from Boolarra, Victoria. „Mineralogical Magazine”. 26 (179), 1942. DOI: 10.1180/minmag.1942.026.179.03. 
  6. Leucoxene. www.sandatlas.org.

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wyd. 2. Chorzów: Videograf II, 2010, s. 257. ISBN 978-83-7183-851-4.
  • Leucoxene. Australian Mining Links Portal. [dostęp 2014-05-14].