Otwórz menu główne

Libańskie Siły Powietrzne (Al Quwwat al-Jawwiya al-Lubnania arab. القوات الجوية اللبنانية) powstałe 1 czerwca 1949 roku przy pomocy doradców RAF.

Libańskie Siły Powietrzne
Lebanese Air Force
Al Quwwat al-Jawwiya al-Lubnania
القوات الجوية اللبنانية
LAF
Libańskie Siły Powietrzne Lebanese Air Force Al Quwwat al-Jawwiya al-Lubnania القوات الجوية اللبنانية
Państwo  Liban
Historia
Sformowanie 1 czerwca 1949
Pierwszy dowódca Podpułkownik Emile Boustany
Dane podstawowe
Obecny dowódca Generał brygady Samir Maalouli

Spis treści

HistoriaEdytuj

Liban, dawne francuskie terytorium mandatowe, uzyskał niepodległość 26 listopada 1941 roku. Osiem lat później utworzono Libańskie Siły Powietrzne, a pierwszymi samolotami używanymi w tej formacji były dwa szkolno-treningowe samoloty Percival Prentice. Wkrótce w ramach darowizn od rządu Wielkiej Brytanii, Włoch i Francji wojska lotnicze Libanu wzbogaciły się o dwa samoloty Percival Proctor, de Havilland Canada DHC-1 Chipmunk, de Havilland Dove i pamiętające czasy II wojny światowej przerobione na samoloty transportowe trzy Savoia-Marchetti SM.79. Na początku 1953 roku kupiono w Wielkiej Brytanii samoloty North American Harvard wysyłając jednocześnie do Zjednoczonego Królestwa pilotów na szkolenie. W tym samym roku Liban zamówił swoje pierwsze samoloty odrzutowe De Havilland Vampire w wersji myśliwsko szturmowej FB.52 i treningowej T.55, w 1954 utworzono pierwszą bojową jednostkę lotnictwa. W 1958 roku Libańskie Siły Powietrzne liczyły już około 400 żołnierzy i posiadały około 30 samolotów. Dzięki znacznej pomocy finansowej ze strony Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii udało się kupić w 1958 roku 10 samolotów Hawker Hunter, które przybyły rok później. Kolejne zakupy Hunterów miały miejsce w 1975 i 1976 roku, kiedy dokupiono łącznie 19 samolotów. W 1969 roku zakupiono we Francji 12 samolotów myśliwskich Mirage IIIEL i dwa szkolno-bojowe Mirage IIIBL. W 2000 roku odsprzedano je do Pakistanu. Dzisiejsze Libańskie Siły Powietrzne posiadają następujące samoloty:


  • 1 Cessna 208B Caravan wykorzystywana jako samolot bliskiego wsparcia
  • 4 Hawker Hunter, myśliwsko-szturmowe

i śmigłowce:

Siły powietrzne posiadają również dwanaście bezpilotowych aparatów latających RQ-11 Raven.

Aktualnie trwa proces dostawy 6 sztuk śmigłowców Mi-24. Początkowo zamówienie opiewało na 10 myśliwców MiG-29[1].

StrukturaEdytuj

Libańskie Siły Powietrzne operują z trzech baz:

  • Beirut Air Base (Kaidat Bayrut al-jawiya, arab. قاعدة بيروت الجوية)
    • 8 Dywizjon wykorzystujący śmigłowce Aerospastiale SA-342 Gazelle
    • 10 Dywizjon wykorzystujący śmigłowce UH-1H
    • 11 Dywizjon wykorzystujący śmigłowce UH-1H
  • Rayak Air Base (Kaidat Rayak al-jawiya, arab. قاعدة رياق الجوية)
    • 2 Dywizjon wykorzystujący samoloty Hawker Hunter
    • 12 Dywizjon wykorzystujący śmigłowce UH-1H
    • 15 Dywizjon wykorzystujący śmigłowce Robinson R44 a będący częścią Libańskiej Szkoły Sił Powietrznych (Lebanese Air Force Aviation School, Madrasat al-Kouwat al-Jawiya, arab. مدرسة القوات الجوية), która swoją siedzibę ma na terenie bazy.
  • Rene Mouawad Air Base (Matar ar-Ra’is ash-Shahid Rinih Mu’awwad, arab. مطار الرئيس الشهيد رينيه معوض)
    • 14 Dywizjon wykorzystujący śmigłowce UH-1H

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj