Otwórz menu główne

Lotnicza Szkoła Strzelania i Bombardowania

Lotnicza Szkoła Strzelania i Bombardowania - szkoła lotnictwa Wojska Polskiego II Rrzeczypospolitej Polskiej.

Spis treści

Historia szkołyEdytuj

4 lutego 1928 roku Minister Spraw Wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził tymczasową organizację Lotniczej Szkoły Strzelania i Bombardowania[1]. Szkoła została utworzona rozkazem wydanym przez ministra Spraw Wojskowych w dniu 8 marca 1928r. w Grudziądzu.

Rozwój lotnictwa spowodował konieczność zwiększenia ilości kadr. 15 lipca 1928 r. nastąpiło w Szkole rozpoczęcie nauki. Wykorzystywała w procesie nauczania to co otrzymała w spadku po Oficerskiej Szkole Lotnictwa. Początkowo były prowadzone zajęcia dla strzelców pokładowych. W następnym roku rozpoczęły się kursy doskonalące. Uczestnikami tych byli piloci i obserwatorzy. Zapoznawali się na nich z techniką strzelania i bombardowania. Na tym nie poprzestano. Zorganizowano kursy dla rusznikarzy.

W Szkole organizowano Kurs Wyższego Pilotażu. Za jego sprawą piloci przeszkalali się z pilotów i obserwatorów na pilotów samolotów myśliwskich. W ciągu roku był prowadzony kurs wiosenny i jesienny. Wiosenny obejmował oficerów, a jesienny podoficerów. Przeszkolenie trwało od dwóch i pół miesiąca do trzech miesięcy. Było to uwarunkowane indywidualnie umiejętnościami przeszkalanego. Pilot poznawał w czasie indywidualnych lotów nie tylko tajniki akrobacji, ale także technikę lotów grupowych. Kursant nabywał umiejętności strzeleckie.

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 4358/Org. tjn. z dnia 28 sierpnia 1937 roku szkoła została rozwiązana, natomiast Kurs Wyższego Pilotażu został usamodzielniony i przemianowany na Wyższą Szkołę Pilotażu[2].

Tymczasowa organizacja pokojowa szkołyEdytuj

  • komenda szkoły
  • oddział portowy
  • kompania administracyjna
  • kompania portowa
  • eskadra szkolna
  • eskadra ćwiczebna

ŻołnierzeEdytuj

Komendanci szkoły
Oficerowie

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 4 lutego 1928 r., poz. 38.
  2. Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989, s. 18, ISBN 83-206-0760-4, OCLC 69601095.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 149.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 127.

BibliografiaEdytuj

  • Ryszard Bartel, Jan Chojnacki, Tadeusz Królikiewicz, Adam Kurowski, Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1978.
  • Stanisław Rutkowski, Zarys dziejów polskiego szkolnictwa wojskowego, wyd. MON, Warszawa, 1970, str. 79-112.
  • Eugeniusz Kozłowski, Wojsko Polskie 1936 - 1939. Próby modernizacji i rozbudowy wyd. MON 1964, str 243-248.