Otwórz menu główne

Ludwik Brykner (ur. 17 maja 1915, zm. 30 kwietnia 2002 w Końskich) – więzień gułagu, żołnierz 2 Korpusu Polskiego, uczestnik bitwy o Monte Cassino, działacz Związku Inwalidów Wojennych.

Ludwik Brykner
kapitan kapitan
Data urodzenia 17 maja 1915
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 2002
Końskie
Przebieg służby
Jednostki 2 Korpus Polski
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941) Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Gwiazda 1939–1945 (Wielka Brytania) Italy Star (Wielka Brytania)

ŻyciorysEdytuj

Ludwik Brykner pochodził z ziemiańskiej rodziny zamieszkałej na Wileńszczyźnie. W kampanii wrześniowej walczył w składzie 23 pułku Ułanów Grodzieńskich. 20 września 1939 został aresztowany przez NKWD i, jako „element niepewny politycznie”, skazany na osiem lat łagru. Od sierpnia 1940 do września 1941 pracował przy budowie linii kolejowej nad Peczorą. Zwolniony na mocy układu Sikorski-Majski, dotarł w marcu 1942 do Czardżou, gdzie wstąpił w szeregi Armii Andersa.

W Palestynie ukończył szkołę podchorążych 2 Korpusu. Podczas bitwy pod Monte Cassino dowodził drużyną, został ranny 17 maja 1944. Po powrocie do linii, jako dowódca plutonu, wziął udział w walkach o Bolonię. Został odznaczony Krzyżem Walecznych. W kwietniu 1946, po demobilizacji, wyjechał do Wielkiej Brytanii, by przez Liverpool powrócić do Polski 16 lipca owego roku. W Krakowie spotkał się z żoną, która przeżyła zesłanie do Kazachstanu i synem, urodzonym już podczas jego pobytu w sowieckim więzieniu. Z powodu swojej wojennej przeszłości był przesłuchiwany i aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Po uwolnieniu pracował w Domu Młodzieży w Krzeszowicach i kopalni wapienia w Czatkowicach.

Po przejściu na emeryturę zamieszkał na stałe w Końskich. Został aktywnym działaczem Związku Inwalidów Wojennych, w 1996 został prezesem miejscowego oddziału. W 2001 jego nazwisko zostało wpisane do Księgi Honorowej Zasłużonych dla Związku Inwalidów Wojennych RP. Był odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim (2000) Orderu Odrodzenia Polski, 1939–1945 Star, Italy Star, Krzyżem Czynu Bojowego PSZ na Zachodzie i Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino.

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Robak: Ludwik Brykner (1915–2002): Sybirak i żołnierz gen. Andersa. „Kombatant. Biuletyn Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych”. 11 (141), listopad 2002