Otwórz menu główne

Ludwik Kurella

Polski malarz

Ludwik Hipolit Kurella (znany również jako Ludwik von Kurella) (ur. 13 sierpnia 1834 w Warszawie, zm. 12 maja 1902 tamże) – polski malarz.

Ludwik Hipolit Kurella
Data i miejsce urodzenia 13 sierpnia 1834
Warszawa
Data i miejsce śmierci 12 maja 1902
Warszawa
Zawód, zajęcie malarz
Ludwik Kurella, Rybka z 1869 roku

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Naukę malarstwa rozpoczął od pracowni Rafała Hadziewicza w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, kontynuował ją studiując od 1857 w Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie (Hochschule für Bildende Künste Dresden) pod kierunkiem Juliusa Schnorr von Carolsfeld. Po ukończeniu studiów podróżował po Europie, a w roku 1861 zamieszkał w Monachium, gdzie od 20 listopada studiował na Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Wilhelma von Kaulbacha, Claudiusa Schraudolpha (młodszego), Arthura von Ramberga oraz Johanna Schraudolpha (klasa: Componirschule)[1]. Po zakończeniu studiów pozostał w Monachium, gdzie należał do Kunstverein i założył pracownię autorską. Był uznawany przez krytyków za jednego z wybitniejszych malarzy należących do działającej tam polskiej kolonii artystycznej, utrzymywał kontakty towarzyskie z Józefem Brandtem, Józefem Chełmońskim oraz Maksymilianem i Aleksandrem Gierymskimi. Mieszkając z dala od ojczyzny przesyłał swoje prace na organizowane w Warszawie, Krakowie i Lwowie wystawy malarstwa oraz należał do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. W 1900 powrócił do Warszawy, gdzie zmarł dwa lata później. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim (kw. 268-III-2).

TwórczośćEdytuj

Ludwik Kurella rozpoczynał od tematyki sakralnej, w okresie dojrzałej twórczości malował pejzaże związane z polską wsią, których cechą charakterystyczną był często stosowany motyw przepływającej rzeki. Ponadto był autorem portretów, włoskich pejzaży i obrazów inspirowanych poezją Adama Mickiewicza. Był znanym i docenianym twórcą należącym do tzw. szkoły monachijskiej, jego obrazy były wysoko cenione i chętnie nabywane przez amerykańskich i niemieckich kolekcjonerów zwanych Kunsthandlerami. Był autorem wystroju malarskiego wielu polskich kościołów, m.in. katedry w Poznaniu. Pod koniec życia powrócił do twórczości sakralnej, często inspirowanej opisami biblijnymi.

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Waldorff: Cmentarz Powązkowski w Warszawie. [i inni]. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, ​ISBN 83-03-00758-0​ s. 260.

PrzypisyEdytuj

  1. I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych... [w:] H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 7, ISBN 83-903086-1-4.