Otwórz menu główne

Magneton jądrowy (symbol μN) – stała fizyczna o wymiarze momentu magnetycznego. Zdefiniowany jest jako:

gdzie:

ładunek elementarny,
– zredukowana stała Plancka,
masa spoczynkowa protonu.

W układzie SI jego wartość wynosi[1]:

μN = 5,050 783 699(31) × 10−27 J·T−1.

Magneton jądrowy jest naturalną jednostką służącą do wyrażania magnetycznego momentu dipolowego ciężkich cząstek takich jak nukleony i jądra atomowe. Natomiast moment dipolowy elektronu, o wiele większy ze względu na większy stosunek ładunku do masy, jest wyrażany w magnetonach Bohra, μB,

1 μB ≈ 1836 μN.

PrzypisyEdytuj