Mahmud Namdżu

Mahmud Namdżu (pers. محمود•نامجو; ur. 22 września 1918 w Raszcie, zm. 21 stycznia 1989 w Teheranie) – irański sztangista, dwukrotny medalista olimpijski i sześciokrotny medalista mistrzostw świata startujący w wadze koguciej.

Mahmud Namdżu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

22 września 1918
Raszt, Imperium Osmańskie

Data i miejsce śmierci

21 stycznia 1989
Teheran, Iran

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Iran
Igrzyska olimpijskie
srebro Helsinki 1952 waga kogucia
brąz Melbourne 1956 waga kogucia
Mistrzostwa świata
złoto Scheveningen 1949 waga kogucia
złoto Paryż 1950 waga kogucia
złoto Mediolan 1951 waga kogucia
srebro Wiedeń 1954 waga kogucia
brąz Monachium 1955 waga kogucia
brąz Teheran 1957 waga kogucia

KarieraEdytuj

Swój pierwszy medal na arenie międzynarodowej wywalczył podczas mistrzostw świata w Scheveningen w 1949 roku, gdzie zwyciężył w wadze koguciej. Wynik ten powtórzył podczas mistrzostw świata w Paryżu (1950) i mistrzostw świata w Mediolanie (1951). Ponadto był drugi na mistrzostwach świata w Wiedniu (1954) oraz trzeci na mistrzostwach świata w Monachium (1955) i mistrzostwach świata w Teheranie (1957).

W 1948 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Londynie, zajmując piąte miejsce[1]. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Helsinkach wywalczył srebrny medal, rozdzielając na podium Iwana Udodowa i swego rodaka - Alego Mirzaia[2]. W swoim trzecim starcie w zawodach tego cyklu, podczas igrzysk olimpijskich w Melbourne w 1956 roku, zdobył brązowy medal. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Chuck Vinci z USA i Władimir Stogow z ZSRR[3].

Ponadto zwyciężył na igrzyskach azjatyckich w Nowym Delhi w 1951 roku, a podczas rozgrywanych siedem lat później igrzysk azjatyckich w Tokio był drugi. Ustanowił 11 rekordów świata: trzy w rwaniu, pięć w podrzucie i trzy w trójboju[4].

Na igrzyskach w 1952 i 1956 roku był chorążym reprezentacji Iranu[5][6].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj