Otwórz menu główne

Maksymilian Robert Kruczała (ur. 6 maja 1905, zm. 25 marca 1994 w Londynie) – kapitan saperów Wojska Polskiego II RP, podpułkownik Polskich Sił Zbrojnych, inżynier.

Maksymilian Kruczała
podpułkownik podpułkownik
Data urodzenia 6 maja 1905
Data i miejsce śmierci 25 marca 1994
Londyn
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Wojsko Polskie we Francji,
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne
Jednostki 2 Batalion Saperów,
10 Batalion Saperów,
2 Pułk Grenadierów Wielkopolskich,
1 Batalion Saperów,
4 Batalion Saperów
Stanowiska dowódca plutonu,
zastępca dowódcy batalionu,
zastępca dowódcy kompanii,
dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (kampania wrześniowa, kampania francuska)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Grupa instruktorów cichociemnych, od lewej: por. Mieczysław Różański, kpt. Maksymilian Kruczała, por. Eugeniusz Janczyszyn, ppor. Jerzy Zubrzycki, por. Aleksander Ihnatowicz, mjr Józef Hartman, Jan Kazimierski, por. Antoni Pospieszalski, ppłk Stefan Piotrowski

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Maksymilian Robert Kruczała urodził się 6 maja 1905[1]. Ukończył gimnazjum[1].

Został żołnierzem Wojska Polskiego II RP. Od 1927 do 1928 kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Różanie[1]. Ukończył Szkołę Podchorążych Saperów w VII promocji 1928–1931 z lokatą 7. Został awansowany na stopień podporucznika inżynierii i saperów ze starszeństwem z 15 sierpnia 1930[2]. W 1932 był oficerem 2 batalionu saperów w Puławach[3], gdzie był dowódcą plutonu[1]. Awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933[1]. Podjął kształcenie w Wyższej Szkole Inżynierii na kursie zaplanowanym na 1938–1940[1]. Awansowany na stopień kapitana 19 marca 1939[1].

Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej pełnił stanowisko zastępcy dowódcy 10 batalionu saperów[1]. Po przedostaniu się do na Zachód wstąpił do Wojska Polskiego we Francji[1]. Uczestniczył w kampanii francuskiej 1940 jako dowódca kompanii saperów 2 pułku Grenadierów Wielkopolskich[1]. Pu kapitulacji Francji trafił do Wielkiej Brytanii i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Od 1941 do 1944 podczas szkolenia przyszłych cichociemnych prowadził kurs minerstwa, a także konstruowania, podkładania i rozbrajania ładunków wybuchowych[4][1]. Był oficerem technicznym i zastępcą dowódcy 2 kompanii 1 batalionu saperów, funkcjonującego w Szkocji w latach 1940–1942. Później był dowódcą 9 kompanii w 4 batalionie saperów w strukturze 4 Dywizji Piechoty[1], działającym od 1945 do 1947. Został awansowany na stopień majora, a później na stopień podpułkownika[1].

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii[1]. Zmarł 25 marca 1994 w Londynie[1]. Jego prochy zostały pochowane w kolumbarium przy kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie[1]. Był żonaty z Henryka Święchowską (1908–1995), która była stomatologiem[1].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Maksymilian Kruczała. stankiewicze.com. [dostęp 2017-06-25].
  2. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 264.
  3. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 750.
  4. J.Z.: Instruktorzy. polityka.pl, 2016-04-26. [dostęp 2017-06-25].
  5. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 15, Nr 2 z 15 lipca 1987. 

BibliografiaEdytuj