Otwórz menu główne

Mario Chalmers

amerykański koszykarz

Almario Vernard Chalmers, znany jako Mario Chalmers (ur. 19 maja 1986 w Anchorage na Alasce) − amerykański zawodowy koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego, dwukrotny mistrz NBA, obecnie zawodnik Virtusu Bolonia.

Mario Chalmers
Mario Chalmers
Virtus Bolonia
rozgrywający
Pseudonim "SuperMario"[1], "Chalmito"
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1986
Anchorage
Wzrost 188 cm
Masa ciała 86 kg
Kariera
Aktywność od 2008
Szkoła średnia Bartlett HS
College Kansas
Draft 2008, numer: 34
Minnesota Timberwolves

Przez trzy lata studiował na uniwersytecie Kansas[2], zdobywając w 2008 mistrzostwo NCAA[3]. Na 2,1 sekundy przed końcem spotkania z uniwersytetem Memphis, Chalmers trafił decydujący rzut za trzy punkty[3], zapewniając tym samym mistrzostwo swojej drużynie[4]. W 2008 zgłosił się do draftu NBA, w którym został wybrany z 34 numerem przez Minnesotę Timberwolves[5]. Niedługo później został oddany do Miami Heat[6]. Razem z Heat dotarł do finału NBA 2011[7], w którym jednak przegrali z Dallas Mavericks[8]. Mistrz NBA wraz z Miami Heat z sezonu 2011/12[9] i 2012/13[10].

10 listopada 2015 Miami Heat wymieniło go do Memphis Grizzlies wraz z Jamesem Ennisem w zamian za Beno Udriha i Jarnella Stokesa[11].

Jest jednym z ponad 40 zawodników w historii, którzy zdobyli zarówno mistrzostwo NCAA, jak i NBA w trakcie swojej kariery sportowej[12].

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo i młodośćEdytuj

Urodził się 19 maja 1986 w Anchorage jako syn Ronniego i Almarii Chalmers. Od dzieciństwa był zafascynowany koszykówką, a jego idolem początkowo był Michael Jordan[13]. Ojciec Chalmersa był asystentem trenera w szkole średniej East Anchorage[13], do której wtedy chodził legendarny w tym stanie Trajan Langdon. Dzięki temu mały Chalmers mógł zostawać po treningach szkolnego zespołu, na których grywał właśnie z nim. Langdon szybko stał się idolem Chalmersa i ten cały czas powtarzał ojcu, że chce być taki jak on[13]. Trafił do szkoły średniej Bartlett, w której szybko stał się gwiazdą. Trzy razy z rzędu wybierano go najlepszym graczem szkół średnich na Alasce[14], czym wyrównał osiągnięcie Langdona[15]. W 2005 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American[16]. W latach 2002 i 2003 zdobywał ze swoją szkołą mistrzostwa stanu[17]. W sierpniu 2011 szkoła wycofała z użycia w swojej drużynie numer 15, z którym grał Chalmers[18].

CollegeEdytuj

Idąc do koledżu, Chalmers był uznawany za drugiego najlepszego rozgrywającego, kończącego wówczas szkołę średnią[19]. Starały się o niego takie uczelnie jak Arizona czy Karolina Północna[20]. 21 maja 2004 podpisał list intencyjny uniwersytetu Kansas, co sprawiło, że stałsię zawodnikiem ich drużyny koszykarskiej[21].

Pierwszy rokEdytuj

 
Chalmers podczas meczu Jayhawks

W debiutanckim spotkaniu z drużyną koszykarską uniwersytetu Idaho zdobył 15 punktów[22], jednak spotkanie rozpoczął na ławce rezerwowych[23]. W styczniu 2006 stał się podstawowym rozgrywającym Kansas. Od tamtego czasu rozegrał 21 spotkań w pierwszej piątce, na 22 możliwe[24]. Notował średnio 11,5 punktu na mecz, co było drugim wynikiem w zespole[25]. W całym sezonie zanotował 89 przechwytów[26], będąc najlepszym zawodnikiem konferencji w tej kategorii[27]. W tym samym sezonie otrzymał nagrodę najlepszego zawodnika Big 12[24], stając się dopiero drugim debiutantem, który ją zdobył, dwukrotnie nagrodę dla najlepszego debiutanta tygodnia[24], oraz nagrodę im. Clyde Lovellette'a dla zawodnika, który poczynił największe postępy[24]. Trafiając średnio 78,8 procent rzutów osobistych został również nagrodzony trofeum im. Dutcha Lonborga[25].

Drugi rokEdytuj

Będąc na drugim roku studiów, Chalmers stał się prawdziwym liderem zespołu. Wystąpił we wszystkich 38 spotkaniach drużyny[28], a w 37 z nich wyszedł w pierwszej piątce[29]. Trzykrotnie notował zdobycze powyżej 20 punktów (w meczu z USC, UCLA i Oklahoma State)[29]. Drugi raz z rzędu był drugim strzelcem zespołu[28], ze średnią 12,2 punktu na mecz[30], oraz wygrał kategorię przechwytów[31], notując ich aż 97[31]. W całym sezonie zadziwiała również jego skuteczność w rzutach za trzy punkty, którą utrzymał na poziomie 40,4 procent[32]. Zostały mu przyznane nagrody dla najlepszego defensora na poziomie uczelnianym[33], którą podzielił z Marcusem Dovem z uniwersytetu stanowego Oklahomy[33], został wybrany do trzeciego składu i najlepszego zespołu defensywy konferencji Big 12[34]. Zespół Jayhawks dotarł aż do kwalifikacji o Elite Eight, lecz przegrał w nich z UCLA Bruins[35].

Trzeci rok - mistrzostwo NCAAEdytuj

Sezon 2007/08 w rozgrywkach akademickich, był dla Chalmersa najlepszym przez całe trzy lata studiów. Notował on średnio 12,8 punktów i 4,3 asysty[36], będąc liderem zespołu w obu tych kategoriach[37]. Powtórzył osiągnięcie z dwóch poprzednich lat i kolejny raz wygrał kategorią przechwytów[38], z takim samym jak przed rokiem wynikiem 97 zanotowanych przejęć piłki[39]. Ustanowił również swoje rekordy w blokach i zbiórkach[40]. 26 stycznia oraz 14 marca w meczach z Nebraską zablokował po trzy rzuty, a w spotkaniu z uniwersytetem DePaul zebrał dziewięć piłek[41]. W meczu o mistrzostwo konferencji Big 12 z uniwersytetem Teksasu zanotował 30 punktów, ustanawiając nowy rekord kariery[42]. Został również wybrany do pierwszej drużyny defensywny oraz drugiego składu Big 12[43].

Jayhawks dotarli do finału NCAA[44], gdzie jako przeciwnika mieli, prowadzonych przez MVP NBA sezonu 2010/11 Derricka Rose, Memphis Tigers[45]. Spotkanie było wyrównane, a o wyniku przesądził buzzer beater rzucony właśnie przez Chalmersa[44]. Trafił on rzut za trzy punkty na 2, 1 sekundy przed końcem[46]. Zagranie to nazywane jest często Mircale Mario[47]. Tigers nie zdołali wyprowadzić kontry i Kansas zostali mistrzami Stanów Zjednoczonych[46]. Był to trzeci mistrzowski tytuł Jayhawks[48]. Chalmers został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju oraz do pierwszej piątki Final Four[49]. Po tych sukcesach postanowił zgłosić się do draftu[50].

NBAEdytuj

Kiedy publicznie ogłoszono listę osób biorących udział w drafcie, jak co roku zaczęły się spekulacje, typowania, a Chalmers wypadał w nich bardzo dobrze[51]. Stawiano iż zajmie on miejsce w pierwszej rundzie[52]. Chalmers został jednak wybrany z 34 numerem przez Minnesotę Timberwolves[53]. Tego samego dnia został wymieniony za gotówkę i dwa przyszłościowe wybory w drafcie, a jego zespołem zostało Miami Heat[54].

3 września 2008 Chalmers i jego były kolega z drużyny Jayhawks, Darrell Arthur zostali wydaleni z obozu przygotowawczego dla debiutantów, za rzekome zażywanie marihuany[55]. Policjanci odwiedzający ich pokój po zgłoszeniu pożaru o trzeciej nad ranem, twierdzili, że w ich pokoju czuć było mocny zapach narkotyków, jednak żadnych śladów na posiadanie ich przez zawodników nie znaleziono[56]. Inny z debiutantów Michael Beasley, również był obecny w sali, kiedy weszli policjanci, ale on jednak nie został poproszony o opuszczenie obozu[57][58]. Chalmers nie przyznał się do zażywania marihuany, jednak mimo to on jak i Arthur zostali ukarani przez NBA grzywną wysokości 20 tysięcy dolarów[59]. Beasley również został ukarany grzywną, ale w wysokości 50 tysięcy dolarów[60].

Sezon 2008/2009Edytuj

 
Chalmers podczas spotkania z Washington Wizards

W swoim pierwszym sezonie na parkietach NBA, Chalmers był podstawowym rozgrywającym Miami Heat. Wystąpił we wszystkich 82 spotkaniach, które rozpoczynał w pierwszej piątce[61]. Zadebiutował w spotkaniu z New York Knicks, w którym zdobył 17 punktów[62]. Przez cały sezon aż czterokrotnie przebywał na parkiecie więcej niż 40 minut[63]. Był trzeci w kategorii przechwytów, notując ich średnio 3,3 na mecz[64]. Sezon zakończył ze zdobywanymi średnio 10 punktów, 4,9 asysty, 2,8 zbiórki, grając 32 minuty na mecz[65]. 5 listopada 2008, w swoim czwartym spotkaniu zanotował 9 przechwytów, co dotychczas jest jego rekordem[66]. Został wybrany do drugiego składu debiutantów[67]. 19 kwietnia 2009 zadebiutował w play-offs[68]. W spotkaniu z Atlantą Hawks spędził prawie 34 minuty na parkiecie i zanotował 8 punktów[69].

Sezon 2009/2010Edytuj

Przed sezonem 2009/2010 jako wolny agent do drużyny Miami Heat trafił Carlos Arroyo[70], przez co dla Chalmersa brakowało miejsca. W pierwszym składzie po raz pierwszy w karierze nie wystąpił 15 grudnia w spotkaniu z Toronto Raptors[71]. Było to spowodowane zerwaniem ścięgna palca w ręce i do końca sezonu był już tylko rezerwowym[72], tylko raz wychodząc w pierwszej piątce[73]. Notował średnio 7,1 punktów na mecz i 4,9 asysty grając 24,8 minut na mecz[74]. 17 kwietnia 2010 po raz drugi w karierze zagrał w play-offs[75]. W ostatnim spotkaniu serii z Bostonem Celtics zanotował 20 punktów, wchodząc z ławki[76]. Całą serię Heat przegrali 4:1, odpadając drugi raz z rzędu w pierwszej rundzie rozgrywek pozasezonowych[77].

Sezon 2010/2011Edytuj

W dniu 9 lipca 2011 podano, że w zespole Heat pozostaje Dwyane Wade, a nowym zawodnikiem stał się Chris Bosh[78]. Tego samego dnia w specjalnie przygotowanym, godzinnym programie „Decyzja” ogłoszono, że kontrakt z drużyną podpisał MVP dwóch poprzednich sezonów LeBron James[79]. Z tego też powodu, Chalmers musiał zmienić swój numer 6 na 15, gdyż otrzymać miał go James[80]. Nadal jednak nie odzyskał swojej pozycji, nawet kiedy zwolniono Carlosa Arroyo, szybko w drużynie znalazł się Mike Bibby[81]. Pod względem statystycznym rozgrywał najgorszy sezon w karierze. Notował on średnio 6,4 punktów i 2,5 asysty występując 22,5 minuty na mecz[82]. Heat z gwiazdami w składzie oraz Chalmersem jako role player od początku sezonu plasowali się w czołówce tabeli[83]. W piątym meczu finałów NBA, w których grała ekipa z Miami, trafił rzut z połowy na koniec pierwszej kwarty dając im prowadzenie 29:22[84]. Spotkanie to jednak jak i całe finały okazały się zwycięstwem Dallas Mavericks[8].

11 listopada 2015 został oddany w wymianie przez Heat do Memphis Grizzlies[85]. 10 marca 2016 został wykluczony z gry do końca sezonu z powodu zerwania ścięgna Achillesa, a następnie został zwolniony przez Grizzlies[86].

1 marca 2019 dołączył do włoskiego Virtusu Bolonia[87].

Życie prywatneEdytuj

Urodził się jako syn Ronnie i Almarie Chalmers[88]. Jego ojciec jest trenerem koszykarskim. Prowadził szkołę średnią do której chodził Trajan Langdon, a w 2005 pracował jako dyrektor do spraw operacji koszykarskich na uniwersytecie Kansas[89], gdzie studiował jego syn. Jego kuzyni Lionel Chalmers i Craig Smith również grali w NBA. Posiada cztery tatuaże: na ramionach: imię, datę urodzenia i śmierci Babci, na jednym nadgarstku: „Szybkość i zaufanie”, na drugim: imię matki, na plecach: napis „Prawda, cała prawda i tylko prawda”[90].

OsiągnięciaEdytuj

Stan na 3 marca 2019, na podstawie[91], o ile nie zaznaczono inaczej.

NCAA
  • Mistrz:
    • NCAA (2008)
    • turnieju konferencji Big 12 (2006–2008)
    • sezonu regularnego Big 12 (2006–2008)
  • Uczestnik:
    • rozgrywek Elite Eight turnieju NCAA (2007, 2008)
    • turnieju NCAA (2006–2008)
  • Obrońca roku konferencji Big 12 (2007)
  • Most Outstanding Player (MOP=MVP) turnieju:
    • NCAA (2008)
    • Big 12 (2006)
  • Zaliczony do:
    • I składu:
      • NCAA Final Four (2008)
      • defensywnego Big 12 (2006–2008)
      • debiutantów Big 12 (2006)
      • zawodników pierwszorocznych Big 12 (2006)
      • turnieju Big 12 (2006, 2008)
    • II składu Big 12 (2008)
    • III składu Big 12 (2007)
    • składu All-Big 12 honorable mention (2006)
  • Drużyna Kansas Jayhawks zastrzegła należący do niego numer 15
NBA

StatystykiEdytuj

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów „za 3”  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Na podstawie Basketball-Reference.com (ang.)
Stan na koniec sezonu 2013/14

Sezon regularnyEdytuj

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2008/09 Miami 82 82 32,0 42,0% 36,7% 76,7% 2,8 4,9 2,0 0,1 10,0
2009/10 Miami 73 22 24,8 40,1% 31,8% 74,5% 1,8 3,4 1,2 0,2 7,1
2010/11 Miami 70 28 22,6 39,9% 35,9% 87,1% 2,1 2,5 1,1 0,1 6,4
2011/12 Miami 64 64 28,5 44,8% 38,8% 79,2% 2,7 3,5 1,5 0,2 9,8
2012/13 Miami 77 77 26,9 42,9% 40,9% 79,5% 2,2 3,5 1,5 0,2 8,6
2013/14 Miami 73 73 29,8 45,4% 38,5% 74,2% 2,9 4,9 1,6 0,2 9,8
Razem 439 346 27,5 42,7% 37,3% 77,5% 2,4 3,8 1,5 0,2 8,6

Play-offyEdytuj

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2009 Miami 7 7 33,0 40,0% 28,6% 71,4% 2,7 4,4 2,9 0,1 7,3
2010 Miami 5 0 26,2 45,0% 35,0% 84,6% 1,8 2,6 0,6 0,0 10,8
2011 Miami 21 1 24,3 43,5% 38,1% 71,9% 1,9 2,1 1,3 0,0 7,8
2012 Miami 23 23 35,6 44,2% 35,9% 71,7% 3,7 3,9 1,2 0,3 11,3
2013 Miami 23 23 28,3 41,5% 35,3% 75,5% 2,3 3,1 0,9 0,0 9,4
2014 Miami 20 19 26,8 42,3% 34,9% 76,0% 2,3 3,6 1,0 0,3 6,4
Razem 99 73 29,1 42,9% 35,7% 74,2% 2,5 3,2 1,2 0,2 8,8

PrzypisyEdytuj

  1. Super Mario leads Heat past 76ers (ang.). espn.com, 2011-04-27. [dostęp 2011-09-24].
  2. Mario Chalmers - Profile (ang.). W: Experience [on-line]. espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  3. a b Jacek Konsek: Kansas City Jayhawks mistrzem NCAA (pol.). sportowefakty.pl, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  4. NCAA: Kansas mistrzem! (pol.). s24.pl, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  5. NBA Draft history: 2008 Draft (ang.). nba.com. [dostęp 2011-09-24].
  6. 2007-08 Miami Heat Transactions (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  7. Patryk Załęczny: NBA Playoffs: Heat w wielkim finale NBA! (pol.). polskikosz.pl, 2011-05-27. [dostęp 2011-09-24].
  8. a b Mavericks win 1st NBA crown, handle Heat and prolong LeBron's wait for ring (ang.). espn.go.com. [dostęp 2015-07-05].
  9. LeBron James, Heat dominate Thunder to win NBA championship (ang.). ESPN, 2012-06-22. [dostęp 2012-06-22].
  10. LeBron leads Heat to second straight title (ang.). nba.com. [dostęp 2014-06-20].
  11. Grizzlies acquire Mario Chalmers and James Ennis from Heat (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. A Complete History of Players Who Won Both NCAA and NBA Championships (ang.). complex.com. [dostęp 21 kwietnia 2015].
  13. a b c Michał Kwiatkowski. Przez północ do przyszłości. „MVP Magazyn”. MVP (12), s. 36-37, 2010-12. Warszawa: MODELFORM. DOI: 12.2010. ISSN 2080-8542. 
  14. Pros as Preps: NBA Finals Edition (ang.). fivestarbasketball.com, 2011-06-07. [dostęp 2011-09-24].
  15. Trajan Langdon (b. may 13, 1976) (ang.). Alaskan Hall of Fame. [dostęp 2011-09-24].
  16. 2005 McDonalds All-American Rosters (ang.). realgm.com. [dostęp 9 września 2018].
  17. The 2005 west boys team (ang.). W: Mario Chalmers [on-line]. teamhayes.net. [dostęp 2011-09-24].
  18. Bartlett High retires Mario Chalmers' jersey (ang.). adn.com, 2014-06-24. [dostęp 2011-09-24].
  19. #15 Mario Chalmers (ang.). W: 2005 Scout.com HS Basketball Rankings [on-line]. scout.com. [dostęp 2011-09-24].
  20. Mario Chalmers (ang.). W: COLLEGE CHOICES [on-line]. yahoo.com. [dostęp 2011-09-24].
  21. Jim Baker: Chalmers commits because ‘Kansas is best fit’ (ang.). ljworld.com, 2004-05-22. [dostęp 2011-09-24].
  22. Kaun's huge night lifts Kansas to victory (ang.). espn.com, 2005-11-18. [dostęp 2011-09-24].
  23. Jeff Hawkins (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  24. a b c d 15 Mario Chalmers (ang.). W: Freshman Season (2005-06) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  25. a b 2005-06 Kansas Jayhawks Statistics (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  26. Mario Chalmers Stats (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  27. 2005-06 Big 12 Conference Leaders (ang.). W: Steals [on-line]. sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  28. a b 2006-07 Kansas Jayhawks Statistics (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  29. a b 15 Mario Chalmers (ang.). W: Sophomore Season (2006-07) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  30. Kansas Jayhawks Stats (ang.). yahoo.com. [dostęp 2011-09-24].
  31. a b 2006-07 Big 12 Conference Leaders (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  32. Profile - #15 Mario Chalmers (ang.). statsheet.com. [dostęp 2011-09-24].
  33. a b 2006-07 Phillips 66 Big 12 Men's Basketball Awards Announced (ang.). W: DEFENSIVE PLAYERS OF THE YEAR [on-line]. big12sports.com, 2007-04-03. [dostęp 2011-09-24].
  34. 2006-07 Phillips 66 Big 12 Men's Basketball Awards Announced (ang.). big12sports.com, 2007-04-03. [dostęp 2011-09-24].
  35. 2006-07 Kansas Jayhawks Schedule and Results (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  36. Profile - MARIO CHALMERS (ang.). draftexpress.com. [dostęp 2011-09-24].
  37. 2007-08 Kansas Jayhawks Statistics (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  38. 2007-08 Big 12 Conference Leaders (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  39. Mario Chalmers Stats (ang.). W: College [on-line]. basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  40. Mario Chalmers (ang.). W: Junior Season (2007-08) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  41. Player bios - Mario Chalmers (ang.). W: Junior Season (2007-08) [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  42. Chalmers Scores 30 To Lift Kansas To 84-74 Victory Against Texas In Big 12 Championship Game (ang.). kuathletics.com, 2008-04-16. [dostęp 2011-09-24].
  43. Phillips 66 Big 12 Men’s Basketball Awards Announced (ang.). 2008-04-10. [dostęp 2011-09-24].
  44. a b North Carolina battles back, but Rush, Kansas close out Tar Heels (ang.). espn.com, 2008-05-08. [dostęp 2011-09-24].
  45. After 20-year drought, Kansas rallies to beat Memphis for NCAA title (ang.). espn.com, 2008-05-07. [dostęp 2011-09-24].
  46. a b Seth Davis: Moment of the Year: College Hoops (ang.). sportsillustrated.cnn.com, 2008-12-29. [dostęp 2011-09-24].
  47. Gary Bedore: Mario and the miracle! (ang.). kusports.com, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  48. Ken Johnson: Jayhawks Win NCAA Championship Title (ang.). associatedcontent.com, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-19)].
  49. Jeff Fox: 2008 CHN All-Final Four & MOP. collegehoopsnet.com, 2008-04-08. [dostęp 2011-09-24].
  50. Mario Chalmers going to NBA Draft (ang.). kusports.com. [dostęp 2011-09-24].
  51. 2008 Mock Draft (ang.). nbadraft.net. [dostęp 2011-09-24].
  52. 2008 NBA Mock Draft, Version 12.0 (Late Tuesday Edition) (ang.). realgm.com. [dostęp 2011-09-24].
  53. Chad Ford: 2008 NBA Draft Results Round 2 (ang.). espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  54. Mario Chalmers Transactions (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  55. Chris Broussard: Sources: Chalmers, Arthur caught with marijuana at rookie camp (ang.). espn.com, 2008-09-04. [dostęp 2011-09-24].
  56. Gary Bedore: Report: Chalmers, Arthur caught with marijuana at NBA camp (ang.). ljworld.com. [dostęp 2011-09-24].
  57. Perhaps The Concerns About Michael Beasley Were Warranted (ang.). faniq.com. [dostęp 2011-09-24].
  58. Report: Arthur, Chalmers Sent Home from Rookie Camp (ang.). wibw.com. [dostęp 2011-09-24].
  59. Chalmers, Arthur fined $20,000 after rookie symposium incident (ang.). espn.com, 2008-10-11. [dostęp 2011-09-24].
  60. Beasley fined $50,000 for involvement in Rookie Transition Program incident. espn.com, 2008-10-18. [dostęp 2011-09-24].
  61. 2008-09 Miami Heat Roster and Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  62. Miami Heat 115, New York Knicks 120 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  63. Mario Chalmers 2008-09 Game Log (ang.). W: 82 Games [on-line]. basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  64. Mario Chalmers #15 Point Guard (ang.). yahoo.com. [dostęp 2011-09-24].
  65. Mario Chalmers / Guard (ang.). rotoworld.com. [dostęp 2011-09-24].
  66. Philadelphia 76ers 83, Miami Heat 106 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  67. 2008-09 NBA Season Summary (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  68. Miami Heat 64, Atlanta Hawks 90 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  69. Heat 64 - Hawks 90 (ang.). espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  70. Heat Sign Carlos Arroyo (ang.). slamonline.com, 2009-09-13. [dostęp 2011-09-24].
  71. Toronto Raptors 95, Miami Heat 115 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  72. Miami Heat New Years Resolutions: 15 Promises the Heat Should Make for 2011 (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 2011-09-24].
  73. Mario Chalmers 2009-10 Game Log (ang.). W: Regular Season [on-line]. basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  74. Mario Chalmers (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  75. Boston 85, Miami 76 (ang.). yahoo.com, 2010-04-13. [dostęp 2011-09-24].
  76. Miami Heat 86, Boston Celtics 96 (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  77. Celtics March On (ang.). espn.com. [dostęp 2011-09-24].
  78. Przemysław Garczarczyk: Dwayne Wade i Chris Bosh w Miami Heat (ang.). dziennikzwiazkowy.com, 2010-07-09. [dostęp 2011-09-24].
  79. LeBron James wybrał grę w Miami Heat! (ang.). wp.pl, 2010-07-09. [dostęp 2011-09-24].
  80. Ira Winderman: LeBron James gets No. 6, Mario Chalmers to wear No. 15. 9 lipca, 2010. [dostęp 9 czerwca, 2011].
  81. Michael Wallace: Heat sign Mike Bibby (ang.). espn.com, 2011-03-02. [dostęp 2011-09-24].
  82. 2010-11 Miami Heat Roster and Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  83. 2010-11 Miami Heat Schedule and Results (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2011-09-24].
  84. Mario Chalmers Buzzer Beater: Heat Guard Finishes 1st Quarter With 3-Pointer (ang.). huffingtonpost.com, 2011-06-05. [dostęp 2011-09-24].
  85. Grizzlies acquire Mario Chalmers and James Ennis from Heat (ang.). nba.com. [dostęp 2016-03-11].
  86. Update on Mario Chalmers (ang.). nba.com. [dostęp 2016-03-11].
  87. Virtus Bologna inks Mario Chalmers (ang.). eurobasket.com. [dostęp 2019-03-01].
  88. 15 Mario Chalmers (ang.). W: Off The Court [on-line]. kuathletics.com. [dostęp 2011-09-24].
  89. Gary Bedore: Meet the Chalmers (ang.). ljworld.com. [dostęp 2011-09-24].
  90. Kacper Rydz: O tatuażach Mario Chalmersa (pol.). nbaed.com, 2011-09-30. [dostęp 2011-09-24].
  91. Profil na realgm.com (ang.). realgm.com. [dostęp 2017-07-20].
  92. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Steals Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 6 kwietnia 2018].

Linki zewnętrzneEdytuj