Marius Žaromskis

Marius Žaromskis (ur. 30 lipca 1980 w Szawlach[1]) – litewski zawodnik MMA, mistrz organizacji DREAM w wadze półśredniej. Aktualnie związany z polską federacją Konfrontacją Sztuk Walki.

Marius Žaromskis
Pseudonim The Whitemare
Data i miejsce urodzenia 30 lipca 1980
Szawle, ZSRR
Obywatelstwo  Litwa
Wzrost 175 cm
Masa ciała 77 kg
Styl walki kick-boxing
Kategoria wagowa półśrednia
Klub American Kickboxing Academy
Zwycięstwa 21
Przez nokauty 14
Przez poddania 1
Przez decyzje 5
Porażki 9
Nieodbyte 1

Kariera sportowaEdytuj

Od 2001 roku reprezentował barwy londyńskiego klubu London Shootfighters. Profesjonalny debiut w mieszanych sztukach walki zanotował w 2000 roku. W latach 2006-2008 walczył dla brytyjskiej organizacji Cage Rage, wygrywając 5 z 7 walk (wszystkie przed czasem).

Kariera MMAEdytuj

DREAM / StrikeforceEdytuj

W 2009 roku podpisał kontrakt z DREAM i wystartował w 8-osobowym turnieju Dream Welterweight Grand Prix 2009, którego stawką było mistrzostwo organizacji w wadze półśredniej (do 76 kg). W drodze do finału pokonał Seichi Ikemoto (przez decyzję) i faworyta turnieju Hayato Sakurai (przez nokaut). 20 lipca 2009 roku, podczas gali DREAM.10 w Saitamie, w finałowej walce znokautował kopnięciem okrężnym w głowę Amerykanina Jasona Higha, niespodziewanie zostając pierwszym w historii mistrzem DREAM w wadze półśredniej[2].

30 stycznia 2010 roku w Sunrise zmierzył się z Nickiem Diazem o wakujące mistrzostwo Strikeforce w wadze półśredniej. Przegrał przez TKO w pierwszej rundzie. 11 miesięcy później, podczas sylwestrowej gali Dynamite!! 2010 w Saitamie po raz pierwszy bronił tytułu DREAM, gdy pokonał przez TKO Kazushiego Sakurabę[3]. Kolejną zwycięską walkę stoczył 16 lipca 2011 roku na gali DREAM - Fight for Japan: 2011 Japan Bantamweight Tournament Final, gdy pokonał przez decyzję Japończyka Eiji Ishikawę.

26 listopada 2011 roku na gali Rumble of the Kings 2011 w Sztokholmie znokautował efektownym obrotowym kopnięciem opadającym oraz następującymi po nim uderzeniami w parterze zawodnika gospodarzy, Bruno Carvalho na sekundę przed zakończeniem pierwszej rundy[4].

Bellator FCEdytuj

24 lutego 2012 roku związał się z Bellator Fighting Championships, a walkę debiutancką w tej organizacji stoczył 11 maja przeciwko Waachiimowi Spiritwolfowi, z którym dwa lata wcześniej walczył (pierwsza ich walka została zakończona decyzją no-contest ze względu na przypadkowe trafienie palcem przez Žaromskisa w oko Spiritwolfa i niemożność kontynuowania walki przez tego drugiego). Žaromskis wygrał rewanżowy pojedynek przez techniczny nokaut na skutek głębokiego rozcięcia łuku brwiowego rywala i przerwanie walki. Ponownie wynik starcia Litwina z Amerykaninem wzbudził kontrowersje. Amerykanin nie zgadzał się z decyzją lekarza, by przerwać walkę i pod koniec drugiej rundy powalił Žaromskisa i do końca walki zadawał ciosy pięściami, które przyniosły mu zwycięstwo. Włodarze organizacji Bellator postanowili zorganizować ich trzeci pojedynek (drugi w Bellator), do którego doszło 20 lipca 2012 roku na gali Bellator 72. Kolejny raz zwyciężył Žaromskis, ale tym razem na punkty, który przeważał w pojedynku akcjami kick-bokserskimi oraz udanymi obronami przed obaleniami.

Po zwycięstwach nad Spiritwolfem został dodany do turnieju wagi półśredniej. 28 września (Bellator 74) w walce ćwierćfinałowej wypunktował Nordine'a Taleba po 3. rundowym pojedynku, natomiast w półfinale który odbył się niecały miesiąc później, czyli 26 października (Bellator 78) został brutalnie znokautowany przez młodego Rosjanina Andrieja Korieszkowa w 1. rundzie.

Konfrontacja Sztuk Walki (KSW)Edytuj

21 marca 2020 miał stoczyć pojedynek dla polskiej federacji, którego stawką jest pas mistrzowski w wadze półśredniej z mistrzem Roberto Soldićem[5]. Gala jednak odbyła się w innym terminie w którym jednak Litwin nie zadebiutował.

14 listopada podczas gali „KSW 56: Polska vs. Chorwacja” stoczył pierwszy pojedynek dla polskiego giganta. Rywalem Žaromskisa był były podwójny mistrz federacji Fight Exclusive Night w wadze średniej i półśredniej Andrzej Grzebyk. Pojedynek zwyciężył Žaromskis po kontuzji rywala (złamanie nogi) w pierwszej rundzie[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Sherdog.com, Marius, Sherdog [dostęp 2020-10-30].
  2. Tony Loiseleur: Dream Run: Zaromskis Wins Grand Prix (ang.). sherdog.com, 20 lipca 2009. [dostęp 2009-07-20].
  3. Stuart Tonkin: DYNAMITE!! A Carnival of Carnage (ang.). www.k-1.co.jp, 31 grudnia 2010. [dostęp 2011-01-01].
  4. Ryan O’Leary: Zaromskis’ Wild Somersault Kick Leads to ‘Rumble of the Kings’ Finish (ang.). sherdog.com, 26 listopada 2011.
  5. Wito, KSW 53: Roberto Soldić vs Marius Žaromskis w stawce pas kategorii półśredniej! | MMA ROCKS, MMA Rocks!, 27 lutego 2020 [dostęp 2020-03-10] (pol.).
  6. Wirtualna Polska Media, MMA. KSW 56. Andrzej Grzebyk - Marius Zaromskis. Sensacyjna porażka Polaka. Wykluczyła go kontuzja - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 14 listopada 2020 [dostęp 2020-11-14] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj