Otwórz menu główne

WystępowanieEdytuj

Ocean Atlantycki, Spokojny i Indyjski, w strefie przydennej (bental) szelfu i stoku kontynentalnego, na głębokościach do 4000 m.

Cechy charakterystyczneEdytuj

 
Samica i samiec matronicy w muzeum w Petersburgu

Wyróżniają się specyficznym sposobem rozmnażania. Samica jest nosicielem pasożytującego na niej i dużo mniejszego (ok. 20 razy) samca (lub kilku samców). Samiec wgryza się w ciało samicy i na ogół nie opuszcza jej do końca życia (staje się osobliwą naroślą na jej ciele, zostaje pozbawiony wszystkiego oprócz układu oddechowego i narządów płciowych). Ciało samic jest krępe, kuliste, wydłużone, głowa duża z dużym, szerokim otworem gębowym. Pierwsze dwa lub trzy promienie płetwy grzbietowej przekształcone w illicium – rodzaj "wędki ze świecącą przynętą", pełniącej funkcję wabika dla ofiary. Brak płetw piersiowych. Osiągają od 70 cm do maksymalnie 120 cm (Ceratias holboelli)

KlasyfikacjaEdytuj

Rodzaje zaliczane do tej rodziny [2]:

CeratiasCryptopsaras

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ceratiidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Eschmeyer, W. N. & Fricke, R.: Catalog of Fishes electronic version (7 June 2012) (ang.). California Academy of Sciences. [dostęp 30 lipca 2012].

BibliografiaEdytuj

  1. Matronicowce. W: Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
  2. Joseph S. Nelson: Fishes of the World. Wyd. 4. John Wiley & Sons, 2006. ISBN 0-471-25031-7. (ang.)

Linki zewnętrzneEdytuj