Otwórz menu główne

Mięsień pierścienno-nalewkowy boczny

mięsień człowieka
Mięsień pierścienno-nalewkowaty boczny na rycinie mięśni krtani podpisany jako cricoarytenoidus lateralis

Mięsień pierścienno-nalewkowy boczny (ang: lateral cricoarytenoid muscle, łac: musculus cricoarytenoidus lateralis) – mięsień krtani człowieka, należący do grupy mięśni głębokich[1], nazywanych również wewnętrznymi[2].

Spis treści

BudowaEdytuj

Mięsień ten jest mięśniem poprzecznie prążkowanym szkieletowym. Zaczyna się na górnej części bocznej powierzchni łuku chrząstki pierścieniowatej i biegnie do wyrostka mięśniowego chrząstki nalewkowatej[1][3].

TopografiaEdytuj

Mięsień ten leży po wewnętrznej stronie chrząstek krtani, znajduje się do przodu od mięśnia pierścienno-nalewkowego tylnego. Od zewnątrz jest przykryty przez włókna mięśnia tarczowo-nalewkowego[2].

CzynnośćEdytuj

Wszystkie chrząstki krtani są połączone więzadłami i powleczone od wewnątrz i na zewnątrz licznymi mięśniami. Mięśnie te umożliwiają ruch krtani i w konsekwencji modyfikowanie głosu, co umożliwia m.in. wydawanie dźwięków w różnych tonach i śpiew[4]. Jednym z takich mięśni jest mięsień pierścienno-nalewkowy boczny. Z racji swoich przyczepów jego funkcją jest przede wszystkim przywodzenie fałdów głosowych (zamykanie szpary głośni), co powoduje przejście do tonów wyższych[2][5]. Pociąga on wyrostek mięśniowy nieco ku dołowi i przodowi, obraca więc chrząstkę nalewkowatą do wewnątrz. Zbliża to do siebie wyrostki głosowe i zamyka szparę głośni[1]. Jest antagonistą mięśnia pierścienno-nalewkowego tylnego[6][2][1].

UnerwienieEdytuj

Mięsień pierścienno-nalewkowy boczny jest unerwiony ruchowo przez nerw krtaniowy dolny[6].

UnaczynienieEdytuj

Unaczynienie tego mięśnia pochodzi od dwóch głównych źródeł – tętnicy tarczowej górnej (odchodzącej od tętnicy szyjnej zewnętrznej) lub tętnicy tarczowej dolnej (która odchodzi od tętnicy podobojczykowej)[5].

Aspekt klinicznyEdytuj

Mięsień ten może zostać wykorzystany do zabiegów laryngoplastycznych po uszkodzeniach nerwów krtaniowych. W 2014 opisano przypadek 69-letniej pacjentki, u której doszło do paraliżu fałdów głosowych na skutek operacji na śródpiersiu, czego objawami była m.in. silna duszność krtaniowa. W celu zlikwidowania powikłań przeprowadzono operację standardowej laryngoplastyki połączonej z przywiedzeniem chrząstek nalewkowatych; operacja początkowo dała efekty, jednak po 18 miesiącach doszło do nawrotu objawów. W ponownej operacji do zbliżenia obu chrząstek użyto włókien mięśnia pierścienno-nalewkowatego bocznego, co dało dobre rezultaty[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Witold Sylwanowicz: Anatomia człowieka Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1978, s. 472-478.
  2. a b c d Michael Schunke, Erik Schulte, Udo Schumacher: Prometeusz Atlas anatomii człowieka Tom III. Wrocław: Med-Pharm Polska, 2017, s. 202-209. ISBN 978-83-7846-043-5.
  3. Aleksander Michajlik, Witold Ramotowski: Anatomia i fizjologia człowieka. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2009, s. 257-258. ISBN 978-83-200-3982-5.
  4. Czesław Sielużycki: Głos. W: Stefan Śledziński: Mała encyklopedia muzyki. Wyd. III. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 342. ISBN 83-01-00958-6.
  5. a b Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. Tom 2. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2014, s. 305. ISBN 978-83-200-4501-7.
  6. a b Witold Woźniak: Anatomia człowieka Podręcznik dla studentów i lekarzy. Wrocław: Urban & Partner, 2003, s. 214. ISBN 978-83-87944-74-2.
  7. T. Kanazawa, D. Komazawa, Y. Watanabe, K. Ichimura. Revision laryngeal framework surgery performed by directly pulling the lateral cricoarytenoid muscle.. „The Journal of Laryngology & Otology”. 128, s. 935-938, 14 sierpnia 2014. Cambridge University Press. DOI: https://doi.org/10.1017/S0022215114001546. PMID: 25120243. PMCID: PMCPMC4195579 (ang.). [dostęp 2018-09-01].