Michał (Czawdarow)

Michał, imię świeckie Dimityr Todorow Czawdarow (ur. 6 kwietnia 1884 w Kałoferze, zm. 8 maja 1961 w Ruse) – egzarcha Bułgarii od listopada 1948 do stycznia 1949.

Michał
Dimityr Czawdarow
Metropolita dorostolsko-czerweński
Ilustracja
Kraj działania  Bułgaria
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1884
Kałofer
Data i miejsce śmierci 8 maja 1961
Ruse
Metropolita dorostolsko-czerweński
Okres sprawowania 1927–1961
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Metropolia dorostolska
Śluby zakonne 24 grudnia 1911
Prezbiterat 25 grudnia 1911
Chirotonia biskupia 28 kwietnia 1924
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 kwietnia 1924
Miejscowość Warna
Miejsce Sobór Trójcy Świętej
Konsekrator Symeon (Popow)
Współkonsekratorzy Paweł (Konstantinow), Warłaam (Peszew)

ŻyciorysEdytuj

Od 1896 mieszkał razem z rodziną w Sofii, gdzie ukończył progimnazjum, po czym w 1898 rozpoczął naukę w szkole teologicznej w Samokowie, którą ukończył w 1902. W 1906 uzyskał stypendium kościelne umożliwiające mu wyjazd do Kijowa i podjęcie studiów w tamtejszej Akademii Duchownej. Od 1910 do 1912, po powrocie do Bułgarii, był wykładowcą seminarium duchownego w Sofii. 24 grudnia 1911 w seminaryjnej cerkwi św. Jana Rylskiego złożył wieczyste śluby mnisze przed rektorem seminarium, biskupem Neofitem, przyjmując imię Michał. Następnego dnia metropolita warneński i wielkopresławski Symeon wyświęcił go na hieromnicha i powierzył mu funkcję protosyngla eparchii warneńskiej i wielkopresławskiej, którą pełnił do 1923. W 1915 Michał (Czawdarow) otrzymał godność archimandryty. Od 1923 do 1923 był rektorem seminarium w Sofii.

28 kwietnia 1924 w soborze Trójcy Świętej w Warnie miała miejsce jego chirotonia na biskupa welickiego, wikariusza eparchii warneńskiej i wielkopresławskiej, w której w charakterze konsekratorów wzięli udział metropolici warneński i wielkopresławski Symeon, starozagorski Paweł oraz lewkijski Warłaam. W 1927 biskup Michał został metropolitą dorostolskim i czerweńskim. Jako ordynariusz tejże eparchii zaangażował się w szereg inicjatyw kulturalnych i społecznych, był również honorowym przewodniczącym Bułgarskiego Czerwonego Krzyża w Sofii, a następnie w Ruse. Opublikował szereg prac o tematyce historycznej, społecznej i teologicznej.

Po odsunięciu z urzędu egzarchy Bułgarii metropolity Stefana (Szokowa), metropolita Michał został w listopadzie 1948 przewodniczącym Świętego Synodu Kościoła. Jednak już w styczniu roku następnego, z powodu konfliktu hierarchy z komunistycznym rządem, zastąpił go dotychczasowy metropolita Wraczy Paisjusz[1].

Zmarł w 1961 w Ruse i został pochowany w miejscowym soborze Trójcy Świętej.

PrzypisyEdytuj

  1. P. Ramet: Religion and Nationalism in Soviet and East European Politics. Durham: Duke University Press, 1984, s. 191. ISBN 0-8223-0608-5.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Bazyli (Michajłow)
Metropolita dorostolsko-czerweński
1927 – 1961
Następca
Sofroniusz (Stojczew)
Poprzednik
Stefan (Szokow)
Przewodniczący Świętego Synodu Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego
1948 – 1949
Następca
Paisjusz (Ankow)