Michał Jan Zienkowicz

Michał Jan Zienkowicz herbu Siekierz (ur. 1670 koło Drohiczyna[4], zm. 23 stycznia 1762[2][3]) – biskup wileński, duchowny pisarz wielki litewski w 1724 roku[5], dyrektor wileńskiego sejmiku relacyjnego i przedelekcyjnego w 1733 roku[6], kanclerz Akademii i Uniwersytetu Wileńskiego Towarzystwa Jezusowego w latach 1730-1761[7].

Michał Jan Zienkowicz
Ilustracja
Herb duchownego
Kraj działania

I Rzeczpospolita

Data i miejsce urodzenia

1670
koło Drohiczyna

Data śmierci

23 stycznia 1762

Biskup wileński
Okres sprawowania

1730-1762

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Nominacja biskupia

27 czerwca 1718[2],
2 października 1730[3]

Sakra biskupia

6 grudnia 1718[1]

Odznaczenia
Order Orła Białego
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

6 grudnia 1718

Konsekrator

Konstanty Kazimierz Brzostowski

Współkonsekratorzy

Aleksander Mikołaj Horain
Maciej Józef Ancuta

ŻyciorysEdytuj

Był kanonikiem wileńskim i archidiakonem żmudzkim. Na przełomie 1717/1718 roku został biskupem tytularnym Juliopolis[8] i sufraganem żmudzkim. W 1730 roku został biskupem wileńskim. Należał do stronników Stanisława Leszczyńskiego. W czasie elekcji 1733 roku jako deputat litewski podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego[9]. Członek konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1734 roku[10].

W 1736 odznaczony Orderem Orła Białego[11]. U schyłku życia należał do stronników Czartoryskich i Massalskich na Litwie[12].

Pochowany w katedrze Św. Stanisława i Św. Władysława w Wilnie[13].

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof R. Prokop, Sakry i suksceja święceń biskupich pasterzy Kościoła wileńskiego z drugiej oraz trzeciej tercji XVIII stulecia, Rocznik Teologii Katolickiej t. V, Białystok 2006, ISSN 1644-8855, s. 239.
  2. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 231. (łac.)
  3. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 442. (łac.)
  4. Encyklopedyja powszechna, t. XXVIII, Warszawa 1868, s. 610.
  5. Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy”. Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 254.
  6. Robertas Jurgaitis, Vilniaus seimelio veikla 1717–1795 m., Kaunas 2007, s. 223.
  7. Józef Bieliński, Uniwersytet Wileński (1579-1831) T. 3, Kraków 1899-1900, s. 4.
  8. Prokop, 2006, s. 237.
  9. Actum in Curia Regia Varsaviensi 1733 sub tempus moderni interregni, feria tertia in crastino festi S. Matthaei Apostoli et Evangelistae anno Domini 1733, s. 44.
  10. Feliksas Sliesoriūnas, The General Confederation of the Grand Duchy of Lithuania (1734–1736), w: Lithuanian Historical Studies, Volume 8 (2003): Issue 1 (Nov 2003), s. 68.
  11. Marta Męclewska, Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Zamek Królewski, Warszawa 2008, s. 166.
  12. T. Szwaciński, Walka "Familii" o koadiutorię wileńską: 1754-1757 [w:] W cieniu wojen i rozbiorów. Studia z dziejów Rzeczypospolitej XVIII i początków XIX wieku, red. U. Kosińska, D. Dukwicz, A. Danilczyk, Warszawa 2014, s. 201.
  13. Krzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 144.

BibliografiaEdytuj