Otwórz menu główne

Michał z Granowa Wodzicki[1] herbu Leliwa[2] (ur. 3 października 1687 w Krakowie, zm. 1 stycznia 1764 r. w Warszawie) – biskup przemyski w latach (1760-1764), podkanclerzy koronny od 1746, dziekan krakowskiej kapituły katedralnej w latach 1737-1764[3], opat komendatoryjny[4] czerwiński od 1746, mogilski od 1752, kanonik sandomierski od 1709, scholastyk łęczycki, kanonik krakowski od 1713, administrator biskupstwa, dziekan krakowski w 1731, dziedzic Prokocimia od 1749 r.

Michał z Granowa Wodzicki
Ilustracja
Herb Michał z Granowa Wodzicki
Data i miejsce urodzenia 3 października 1687
Kraków
Data śmierci 1 stycznia 1764
Biskup przemyski
Okres sprawowania 1759-1764
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 19 września 1711
Nominacja biskupia 22 września 1760
Sakra biskupia 12 kwietnia 1761
Odznaczenia
Order Orła Białego
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 kwietnia 1761
Konsekrator Józef Andrzej Załuski
Współkonsekratorzy Józef Tadeusz Kierski
Marcin Załuski

Był synem mieszczanina krakowskiego Jana Wawrzyńca Wodzickiego, właściciela Rogowa. Po śmierci, jego ciało zostało złożone przy boku ojca, w grobie rodzinnym w kościele Mariackim w Krakowie[5].

Kawaler Orderu Orła Białego od 1735[6].

BibliografiaEdytuj

  • Jerzy Seweryn Dunin-Borkowski, Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich, Lwów 1895

PrzypisyEdytuj

  1. Odkrywamy Świętokrzyskie - Rogów, Janusz Kędracki, gazeta.pl, 14.12.2006
  2. Z dziejów Prokocimia- Dziedzice Prokocimia
  3. Jan Szczepaniak, Spis prałatów i kanoników kapituły katedralnej oraz kapituł kolegiackich diecezji krakowskiej (XVIII wiek), Kraków 2008, s. 13.
  4. Kolęda warszawska na rok 1760, Warszawa 1760, [b.n.s].
  5. Parafia Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, Parafie na terenie Gminy Opatowiec
  6. Jerzy Seweryn Dunin-Borkowski, Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich, Lwów 1895, s. 633.