Mieczysław Janowski (żołnierz)

Ten artykuł dotyczy żołnierza. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Mieczysław Feliks Janowski (ur. 30 sierpnia 1894 w Sosnowcu, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Mieczysław Feliks Janowski
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1894
Sosnowiec
Data i miejsce śmierci 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 6 Pułk Piechoty
22 Pułk Piechoty
Batalion KOP „Skałat”
74 Pułk Piechoty
81 Pułk Piechoty
Stanowiska kwatermistrz pułku
dowódca batalionu piechoty
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Sosnowcu, w rodzinie Bolesława i Józefy z Machniewskich[1].

Od 1915 roku służył w Legionach Polskich, w 6 pułku piechoty. Został ranny pod Polską Górą. Po kryzysie przysięgowym internowany w Szczypiornie.

W 1918 roku, wstąpił na ochotnika do Wojska Polskiego. Został przydzielony do 22 pułku piechoty na stanowisko dowódcy plutonu.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, został zweryfikowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i pozostał w 22 pułku. Najpierw na stanowisku dowódcy kompanii, potem dowódcy I baonu, a następnie kwatermistrza[2][3][4]. W 1928 awansowany do stopnia majora. 23 października 1931 roku został przesunięty ze stanowiska kwatermistrza na stanowisko dowódcy batalionu[5]. 23 marca 1932 roku ogłoszono jego przeniesienie do Korpusu Ochrony Pogranicza[6][7]. Został dowódcą batalionu KOP „Skałat”. W 1936 roku został awansowany na stopień podpułkownika, a w październiku tego roku został przeniesiony do 74 pułku piechoty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W 1939 roku był szefem 3 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Grodnie[8]. We wrześniu 1939 roku został dowódcą 1 pułku piechoty Grupy Grodzieńskiej.

Mieczysław Janowski w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia pułkownika[9]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 185.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 188, 416.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 177, 359.
  4. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 38, 183.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 343.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 253.
  7. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 32, 905.
  8. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 15.
  9. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  10. Dekret Wodza Naczelnego L. 2646 z 28 lutego 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 11 poz. 328)
  11. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 64)

BibliografiaEdytuj