Otwórz menu główne

Mieczysław Piprek (ur. 23 czerwca 1918 w Monachium, zm. 25 lipca 2012 w Warszawie) – polski architekt związany z Warszawą.

Mieczysław Piprek
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1918
Monachium
Data i miejsce śmierci 25 lipca 2012
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie
Zawód, zajęcie architekt, inżynier budownictwa

Ukończył warszawskie gimnazjum im. Adama Mickiewicza, po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1936 rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej w pracowni Barbary i Stanisława Brukalskich. Należał do grupy plastyków projektujących wnętrza okrętów pasażerskich M/S „Sobieski” i M/S„Batory”. Podczas wojny studiował w Tajnym Wydziale Architektury pod kierunkiem Bohdana Pniewskiego, studia ukończył w 1947. Od 1940 (w konspiracji) do 1954 pełnił funkcję starszego asystenta Katedry Projektów Budynków Użyteczności Publicznej przy Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, równolegle pracował w pracowni projektowej Bohdana Pniewskiego i jako kierownik zespołu w „Miastoprojekcie-Specjalistycznym”. Od 1954 do 1962 pełnił funkcję doradcy do spraw architektury w Muzeum Narodowym w Warszawie, a od 1962 w Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Handlu. Od 1957 przez cztery lata był członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej, od 1961 był członkiem Komisji Artystycznej przy Oddziale Warszawskim SARP.

Dorobek Mieczysława Pipreka jest związany z Warszawą. Po ukończeniu studiów został zaangażowany do zespołu projektowego pracującego nad planowaną dzielnicą rządową wzdłuż ulicy Kruczej, równolegle projektował cztery wolno stojące kina Stolica, W-Z, 1 Maj i Ochota. Ponadto zaprojektował niezrealizowane miasteczko kinowe w Komorowie koło Pruszkowa, projekt odbudowy części gmachu Teatru Narodowego z przeznaczeniem wnętrza dla Muzeum Teatralnego za którą otrzymał w 1965 nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki. Poza pracą architekta zajmował się również projektowaniem wystaw i ekspozycji muzealnych związanych z architekturą.

BibliografiaEdytuj

  • Warszawski Kalendarz Ilustrowany, Stolica 1967, Sto Warszawianek i Warszawiaków, s. 52.

Linki zewnętrzneEdytuj