Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy miejscowości. Zobacz też: fletnia Pana (multanki).

Multanka (biał. Мультанка; ros. Мультанка) – wieś na Białorusi, w rejonie oszmiańskim obwodu grodzieńskiego, około 25 km na południe od Oszmiany.

Multanka
Мультанка
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Rejon oszmiański
Sielsowiet Holszany
Wysokość 176 m n.p.m.
Populacja (2009)
• liczba ludności

8
Nr kierunkowy +375 1593
Tablice rejestracyjne 4
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu grodzieńskiego
Multanka
Multanka
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Multanka
Multanka
Ziemia54°12′51″N 26°04′27″E/54,214167 26,074167
Portal Portal Białoruś

HistoriaEdytuj

W 1885 roku wieś należała do dóbr Hołoblewszczyzna[1], które z kolei należały w XVI wieku (wzmiankowane w 1559 roku) i pierwszej połowie XVII wieku do klucza bohdanowskiego z siedzibą w Holszanach należącego do Sapiehów. W 1650 roku w wyniku eksdywizji (podziału ziem dłużnika na rzecz wierzycieli) dóbr holszańskich Hołoblewszczyzna przypadła jednej z córek Kazimierza Mikołaja Sapiehy, Barbarze Wołłowiczowej (~1636–?). Po niej dziedziczyła jej córka Tekla Konstancja (1658–1691[2]), żona Piotra Michała Paca (1654–1696). Piotr, nie mając własnego potomstwa, zapisał majątek, który otrzymał w posagu, swemu siostrzeńcowi (synowi Katarzyny Pacówny i Romana Danilewicza), Michałowi Danilewiczowi herbu Ostoja, który w 1724 roku sprzedał go Tomaszowi Lachowickiemu-Czechowiczowi (~1700–?) i jego żonie Barbarze Sulistrowskiej (1710–1780). Kuzyn Tomasza, Franciszek Lachowicki-Czechowicz sprzedał w 1742 roku dobra Hołoblewszczyzna innemu Tomaszowi Czechowskiemu, który z kolei sprzedał je Bronowskim, którzy byli właścicielami majątku w 1865 roku i prawdopodobnie pozostali nimi do 1939 roku[1][3][4][5].

W wyniku reformy administracyjnej w latach 1565–1566 Hołoblewszczyzna (dawniej również Ohłoblewszczyzna, Hołobliszki[3][6]) weszła w skład powiatu oszmiańskiego województwa wileńskiego Rzeczypospolitej. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku dobra te znalazły się na terenie powiatu oszmiańskiego (ujezdu) guberni wileńskiej. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1922 roku dobra Hołoblewszczyzna i wieś Multanka wróciły do Polski, należały do gminy Holszany w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi[3][6][7].

W 1885 roku w Multance było 27 dusz rew.[1]. W 1931 roku we wsi mieszkało 65 osób, w majątku mieszkało 29 osób, w folwarku – 6 osób[6]. W 2009 roku Multanka liczyła 8 osób[8],

Dwór Hołoblewszczyzna BronowskichEdytuj

Najprawdopodobniej na początku XIX wieku Bronowscy wznieśli tu drewniany, parterowy dwór, który przetrwał do II wojny światowej. Był to dom zbudowany na planie prostokąta, tynkowany na biało z wysokim, gontowym dachem naczółkowym. Wejście stanowił ganek o dwóch parach smukłych kolumn podtrzymujących trójkątny szczyt[4].

Obok stał co najmniej tak stary, niewielki, parterowy, drewniany świron, stojący na wysokiej kamiennej o podobnym jak dwór dachu naczółkowym z galeryjką od strony dziedzińca, składającą się z pięciu kolumienek i pilastrów podpierających wystający daszek[4].

Dziś po dworze i folwarku nie ma śladu na zaoranym polu.

Majątek Hołoblewszczyzna został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Multanka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  2. Marek Minakowski, Wielka genealogia Marka Minakowskiego, www.wielcy.pl [dostęp 2017-11-22].
  3. a b c Hołoblewszczyzna w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  4. a b c d Hołoblewszczyzna [w:] Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 4: Województwo wileńskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 120–121, ISBN 83-04-04020-4, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).
  5. Czesław Jankowski, Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 1, Petersburg: Księgarnia K. Grendyszyńskiego, 1896, s. 204–207 [dostęp 2017-11-22].
  6. a b c Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. T. 1, Województwo wileńskie. T. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1938, s. 33. [dostęp 2017-11-22].
  7. Hołoblewszczyzna na stronie Radzima.net. [dostęp 2017-11-22].
  8. Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.). [dostęp 2017-11-22].