Muzeum Historii Armenii

Muzeum Historii Armenii

Muzeum Historii Armenii – muzeum w Erywaniu, najważniejsza tego typu placówka w Armenii. Muzeum znajduje się w gmachu, w którym mieści się także Narodowa Galeria Armenii. Budynek leży po wschodniej stronie Placu Republiki[1].

Muzeum Historii Armenii
Հայաստանի պատմության թանգարան
Ilustracja
Gmach Muzeum Historii Armenii i Narodowej Galerii Armenii
Państwo  Armenia
Miejscowość Erywań
Adres Plac Republiki 4,
375010 Erywań
Data założenia 1921
Wielkość zbiorów 400 000
Położenie na mapie Erywania
Mapa konturowa Erywania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Muzeum Historii Armenii”
Położenie na mapie Armenii
Mapa konturowa Armenii, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Muzeum Historii Armenii”
Ziemia40°10′43,09″N 44°30′49,43″E/40,178636 44,513731
Strona internetowa

Muzeum czynne jest od wtorku do soboty od godz. 11 do 18 (wejścia do godz. 17:15) i w niedzielę od godz. 11 do 17 (wejścia do godz. 16:15). Muzeum zamknięte jest w poniedziałki i w święta narodowe Armenii[2].

HistoriaEdytuj

9 września 1919 parlament Demokratycznej Republiki Armenii, zgodnie z ustawą nr 439, założył muzeum, które początkowo nosiło nazwę Etnograficzno-Antropologiczne Muzeum. Nazwę muzeum zmieniano kilkukrotnie – Państwowe Centralne Muzeum Armenii (1926), Historyczne Muzeum (1935), Muzeum Historii Państwa Armenii (1962), Muzeum Kulturalno-Historyczne (2000) i ostatecznie (od 2003) Muzeum Historii Armenii[3]. Muzeum przyjęło pierwszych gości w dniu 20 sierpnia 1921[4]. Jego pierwszym dyrektorem był Jerwand Lalajan.

Muzeum Historii Armenii powstało dzięki zbiorom Ormiańskiego Towarzystwa Etnograficznego Kaukazu, Muzeum Ormiańskich Antyków z Nowego Nachiczewanu, Muzeum Starożytności z Ani i Repozytorium Starożytnych Manuskryptów z Wagharszapat[4]. Początkowa kolekcja liczyła 15 289 obiektów.

W 1935 Komitet Centralny Komunistycznej Partii Armenii podjął decyzję o utworzeniu odrębnych muzeów. Muzea te otrzymały obiekty, które pierwotnie były częścią Muzeum Historii Armenii[3]:

  • Muzeum Sztuki Armeńskiej SRR zostało zorganizowane na bazie Departamentu Sztuki Muzeum Historii Armenii (dzisiejszej Narodowej Galerii Armenii); 1660 obiekty zostały przekazane do nowo powstałego Muzeum Sztuki.
  • Muzeum Literatury (dzisiejsze Muzeum Literatury i Sztuki im. Czarenca) było zorganizowane na bazie Departamentu Literatury Muzeum Historii Armenii; 301 obiekty i 1298 rękopisów zostały przekazane do nowo powstałego Muzeum Literatury.

Założone w 1978 Państwowe Muzeum Etnograficzne otrzymało 1428 obiektów i 584 zdjęć. Państwo finansuje muzeum i jest właścicielem zarówno kolekcji, jak i budynku[3].

KolekcjaEdytuj

Obecnie muzeum podzielone jest na pięć departamentów: archeologii (35 procent głównej kolekcji), etnografii (8 procent), numizmatyki (45 procent), dokumentów (12 procent) oraz nowej i współczesnej historii[3].

W Muzeum Historii Armenii znajduje się kolekcja 400 000 przedmiotów[4].

Muzeum ukazuje historię od czasów epoki kamienia (wykopaliska z grot w wąwozie rzeki Hrazdan), poprzez eksponaty z 3000 lat p.n.e. (znaleziska z Mecamor), epokę królestwa Urartu, do ukształtowania się narodu ormiańskiego w VI w. p.n.e. Dalsza część ekspozycji dotyczy okresu wpływów greckich, początków chrześcijaństwa, związków kulturowych starożytnej Armenii z Egiptem, Asyrią, Rzymem i Bizancjum, wojen z Persją i Arabami, długich lat okupacji tureckiej i perskiej. W muzeum zobaczyć można m.in. średniowieczne chaczkary, dawne stroje, biżuterię, makiety zniszczonych osiedli i kościołów[5]. W kolekcji numizmatycznej można ujrzeć duży zbiór złotych, srebrnych i miedzianych monet pochodzenia greckiego, macedońskiego, partyjskiego, rzymskiego, arabskiego, bizantyńskiego i ormiańskiego[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Erywań. W: Sławomir Adamczak: Gruzja, Armenia i Azerbejdżan. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2013, s. 298, seria: Praktyczny przewodnik. ISBN 978-83-7642-141-4.
  2. Visitor information (ang.). www.historymuseum.am. [dostęp 2015-03-21].
  3. a b c d The History Museum of Armenia (ang.). www.historymuseum.am. [dostęp 2015-03-21].
  4. a b c State Museum of Armenian History (ang.). www.yerevan.am. [dostęp 2015-03-21].
  5. Erywań. W: Leszek Waksmundzki: Armenia – przewodnik. Wyd. 2. Pruszków: Rewasz, 2013, s. 103-104. ISBN 978-83-62460-35-9.
  6. History Museum of Armenia, Yerevan (ang.). www.anothertravelguide.com, 2010-03. [dostęp 2015-03-21].

BibliografiaEdytuj