Otwórz menu główne

Mysz samotna

gatunek gryzoni

Mysz samotna[3] (Mus callewaerti) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, występujący w Afryce Środkowej[2][4].

Mysz samotna
Mus callewaerti[1]
(Thomas, 1925)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj mysz
Podrodzaj Nannomys
Gatunek mysz samotna
Synonimy

Leggada callewaerti (Thomas, 1925)

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

SystematykaEdytuj

Gatunek został opisany naukowo w 1925 roku przez O. Thomasa, miejscem typowym jest Kananga w Demokratycznej Republice Konga. Gatunek ten charakteryzują największe rozmiary ciała spośród wszystkich afrykańskich myszy (rodzaj Mus). Ma siekacze o barwie kości słoniowej; pod względem cech fizycznych przypomina mysz szarobrzuchą (M. triton)[4].

WystępowanieEdytuj

Mysz samotna występuje w północno-wschodniej i środkowej Angoli oraz na południowych i zachodnich terenach Demokratycznej Republiki Konga. Była spotykana na wysokościach od 900 do 1400 m n.p.m. Żyje prawdopodobnie na sawannach i w lasach, niewiele wiadomo na temat jej preferencji środowiskowych[2].

PopulacjaEdytuj

Mysz samotna jest rzadko spotykana, ale obszar sprzyjającego jej środowiska jest duży i niezagrożony. Jest uznawana za gatunek najmniejszej troski[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Mus callewaerti, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d van der Straeten, E. 2008, Mus callewaerti [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2016.1, DOI10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T13955A4370709.en [dostęp 2016-08-04] (ang.).
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 280. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Mus (Nannomys) callewaerti. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-08-04]