Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy malarza. Zobacz też: inne postacie o tym imieniu.
Andromeda uwalniana przez Perseusza, Muzeum Narodowe w Neapolu

Nikiasz (gr. Nikias) – malarz grecki, uważany za najwybitniejszego przedstawiciela szkoły attyckiej drugiej połowy IV wieku p.n.e. i jej najlepszego enkaustę.

Był synem Nikomedesa z Aten i uczniem Antidotosa. W młodości polichromował marmurowe rzeźby Praksytelesa. Później, podejmując różnorodną, podniosłą tematykę, niekiedy traktowaną romantycznie, zasłynął jako znakomity malarz pięknych kobiet (głównie heroin mitycznych), batalista (bitwy lądowe i morskie) i animalista (wyścigi koni, psy). Portretował również Aleksandra Wielkiego. Był wysoko ceniony przez sobie współczesnych za efekty światłocieniowe swoich prac.[potrzebny przypis] Najbardziej znanym dziełem Nikiasza, inspirowanym tekstem Homera, była Nekyomanteja (Odyseusz zasięgający wyroczni w Hadesie), podarowana Atenom.

W I wieku n.e. część jego spuścizny artystycznej (dość jednorodna tematycznie i kompozycyjnie) znajdowała się w Rzymie: m.in. Andromeda, Io, Danae, Kalypso, Nemea, Dionizos i Hiacynt. Ten ostatni został sprowadzony do Rzymu z Aleksandrii przez samego Augusta, a po jego śmierci Tyberiusz umieścił obraz w Templum divi Augusti[1]. Żaden z jego obrazów nie zachował się, ale niektóre z nich stanowiły archetypy dla rzymskich malowideł ściennych, np. Andromedy uwalnianej przez Perseusza (z Domu Dioskurów w Pompejach) czy Io strzeżonej przez Argusa (w Domu Liwii na Palatynie).

PrzypisyEdytuj

  1. Pliniusz H.N. XXXV, 40 131.

BibliografiaEdytuj

Pliniusz Starszy. Historyi Naturalnej ksiąg XXXVII, przeł., Józef Łukaszewicz, t. X, Poznań, 1845.