Otwórz menu główne

Obóz jeńców radzieckich w Rymanowie Stalag 327

Obóz jeńców radzieckich w Rymanowie Stalag 327 – w marcu 1940 roku Niemcy rozpoczęli na terenie przy garbarni budowę 30 baraków stuosobowych. Początkowo przybywali w nich żołnierze niemieccy.

Po niemieckim ataku na ZSRR, w Rymanowie, w jesieni 1941 r., gdy przybył pierwszy transport około 3 tysięcy jeńców, został zorganizowany obóz jeniecki Stalag 327 dla sowieckich żołnierzy, istniejący do 1943 r., w którym przetrzymywano około 7000 jeńców.

Komendantem obozu był; kpt. Schubert z Wehrmachtu, a zastępcą; leutnant Metlinka.

Krwawo skończyła się próba ucieczki 150 jeńców, jak i też akcja partyzancka GL z Gorlic zorganizowana pod dow. G. Wodzika i A. Zawiejskiego wiosną 1943 r.

W jesieni 1941 roku wybuchła w obozie epidemia tyfusu plamistego. Dziennie umierało nawet po 100 osób, których ciała grzebano na powstającym cmentarzu. W wyniku epidemii do lutego 1942 roku zmarło ok. 8000 jeńców oraz kilkudziesięciu mieszkańców Rymanowa i okolicznych wsi. W wyniku nieludzkiego traktowania i tyfusu zmarło ponad 10 000 ludzi[1], a niektórzy podają nawet kilkanaście tysięcy jeńców.

Likwidacja obozu odbyła się wiosną 1943 roku, gdy Niemcy rozstrzelali niezdolnych fizycznie do transportu jeńców a około 2500 wywieziono do obozu w Szebniach i stalagu Olchowcach k. Sanoka, a z tego część skierowano do Rzeszy.

Zamordowani jeńcy w liczbie ok. 10 000 są pochowani na cmentarzu przy ulicy ppor. Mariana Zaremby w Olchowcach, gdzie upamiętnia ich obelisk z inskrypcją Pamięci pomordowanych radzieckich jeńców wojennych 1941-1944[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Wojciech Jankowski, Mały przewodnik po Polsce, Wydawnictwo Sport i Turystyk Warszawa 1983 ​ISBN 83-217-2329-2​, s. 249.
  2. Województwo krośnieńskie. W: Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa, lata wojny 1939-1945. Warszawa: Rada Ochrony Pomników Walk i Męczeństwa / Sport i Turystyka, 1988, s. 389. ISBN 83-217-2709-3.