Otwórz menu główne

Odon z Bayeux inaczej Odon z Conteville, imię nadane na chrzcie Eudes (ur. ok. 1036 – zm. w lutym 1097 w Palermo), normandzki biskup i angielski earl, był przyrodnim bratem Wilhelma Zdobywcy, w pewnym okresie drugim (po królu) najważniejszym dostojnikiem w Anglii.

Odon z Bayeux
Odo bayeux tapestry.png
Biskup Odon z Bayeux w czasie bitwy pod Hastings
Data urodzenia ok. 1036
Data śmierci 1097
Miejsce śmierci Palermo
Rodzice Herluin de Conteville
Herleva
Dzieci Jean de Bayeux
Administracja biskup Bayeux, hrabia Kentu

Był synem matki Williama Herlevy i Herluina de Conteville. Hrabia Robert de Mortain był jego młodszym bratem. Nie wiadomo, czy data urodzenia Odona jest prawdziwa. Niektórzy historycy twierdzą, że urodził się na początku, a nie w połowie lat trzydziestych XI wieku, a więc mógłby mieć 19-20 lat w roku 1049, gdy Wilhelm mianował go biskupem Bayeux, nie zaś 13-14.

Jest uważany za pomysłodawcę i zleceniodawcę utworzenia Tkaniny z Bayeux.

Podbój AngliiEdytuj

Chociaż był wyświęconym duchownym katolickim bardziej znany był jako wojskowy i polityk. On to dostarczył statków potrzebnych do dokonania inwazji na Anglię i brał udział w bitwie pod Hastings: przypuszczalnie nie walczył z bronią w ręku, lecz zagrzewał rycerstwo do boju pozostając na tyłach. Dzięki Wilhelmowi mógł przewieźć do Anglii swój pastorał i domowników.

W roku 1067 Odon został hrabią Kentu, i przez kilka lat był zaufanym królewskim ministrem. W przypadku nieobecności Wilhelma (np. podróży do Normandii), pełnił de facto obowiązki regenta Anglii, czasami dowodząc wojskami królewskimi w walkach z rebeliantami (np. podczas buntu baronów w roku 1075), aczkolwiek dokładne określenie zakresu jego władzy nie jest dziś możliwe. W kilku przypadkach towarzyszył Wilhelmowi w podróżach na Kontynent.

W tym czasie Odon zyskał wiele nadań ziemskich w Anglii, więcej niż ktokolwiek poza samym królem: miał posiadłości w 23 hrabstwach, głównie w południowej i wschodniej Anglii.

Proces, uwięzienie i buntEdytuj

W 1076 roku stanął przed sądem, oskarżony o sprzeniewierzenie dóbr Korony i diecezji w Canterbury. Trzydniowy proces w miejscowości Penenden Heath w hrabstwie Kent toczył się w obecności wielu notabli duchownych i świeckich. Zgodnie z wyrokiem musiał zwrócić część posiadłości, a jego majątek został zrewidowany.

W 1082 został nagle pozbawiony łask królewskich i uwięziony z powodu planowania ekspedycji militarnej do Włoch. Nie wiadomo, co nim kierowało. Kronikarze, spisujący dzieje w następnym dopiero pokoleniu, twierdzili że Odon zamierzał uczynić samego siebie papieżem, ale współczesne im źródła nie potwierdzają tego. Niezależnie od przyczyny, Odon spędził następne pięć lat w więzieniu, a jego angielskie posiadłości zostały zajęte przez króla, podobnie jak jego godność earla Kentu: nie odebrano jednakże Odonowi godności biskupa Bayeux.

Na łożu śmierci William, w roku 1087, ubłagany przez brata Roberta de Mortain, ostatecznie uwolnił Odona. Po śmierci króla Odon odzyskał godność i przywileje earla, a wkrótce zorganizował kolejną rebelię, tym razem celem wymuszenia przyznania tronu Anglii synowi Wilhelma Robertowi Krótkoudemu. Rebelia została stłumiona, a William Rudy, ku rozczarowaniu swych zwolenników, zezwolił Odonowi opuścić królestwo. W latach następnych Odon pozostał w służbie Roberta w Normandii.

Przyłączył się na koniec do I wyprawy krzyżowej i wyruszył w towarzystwie księcia do Palestyny, ale zmarł po drodze w Palermo w styczniu lub lutym 1097 roku.

BibliografiaEdytuj

  • David Bates: The Character and Career of Odo, Bishop of Bayeux (1049/50–1097), [w:] Speculum (1975), vol. 50, ss.1–20.
  • John LePatourel: The Date of the Trial on Penenden Heath, [w:] The English Historical Review (1946), vol. 61, nr. 241, ss.378-388.